Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/6843 K.2019/5670

A)Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan en aleyhe kabulle 31.12.2006 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Suburcu Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia edilen kamu davasında sanığın suçlamaları kabul etmediği ve mahkemece sanığın atılı suçu işlediğine yönelik somut delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği, ancak dosya kapsamında mükellef hakkında düzenlenen 23.02.2012 tarih ve 2012-A-2007/16 sayılı Vergi Tekniği Raporunun bulunmadığı anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, mükellef hakkında düzenlenen Vergi Tekniği raporu dosya arasına alınıp sanığa atılı suça ilişkin delilllerin neler olduğu tespit edilmeden eksik araştırma ile beraat hükümleri verilmesi,