KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2016/9052 E., 2019/2543 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Memurun resmi belgede sahteciliği
- Hüküm
- Beraat, Düşme
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
A) Sanık ... hakkında kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi: Sanığın UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 05.05.2010 tarihinde öldüğünün tespiti nedeniyle kamu davasının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir edilmiş olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, B) Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi:
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’e yüklenen “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunun gerektirdiği cezasının üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/3. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, sanıklar ..., ..., ... ve ...’un sorgularının yapıldığı 11.03.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar, sanık ...’in sorgusunun yapıldığı 17.09.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihinde kadar gerçekleştiği;
sanık ...’a yüklenen “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunun gerektirdiği cezasının üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2016/9052, K. 2019/2543, 12 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama