Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/9864 K.2017/1643

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2008 gün ve 49/219 sayılı kararında da açıklandığı üzere; Ceza Yargılamasının amacı, somut gerçeğin ortaya çıkarılması olup bunun için başvurulan kanıtlama araçlarından biri de belgelerdir. Yargılama makamları suç isnadı nedeniyle oluşan uyuşmazlığı çözümlerken ele geçirilen ve kendiliklerinden getirtilen ya da iddia ve savunma doğrultusunda sunulan belgelerin güvenilirliğini de denetlemek durumundadırlar. Güvenilirliğin denetlenebilmesi için, belgenin aslının veya bunun olanaklı olmaması halinde de aslına uygunluğu yetkili makam veya kişilerce onaylanmış örnek ya da kopyalarının dosyaya konulması gerekir.

Bu açıklamalar ışığında, ana dosyanın beraat kararı verilen hırsızlık suçu nedeniyle temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderildiği ve dosya içerisine yalnızca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair gerekçeli kararın alınmış olduğu, suça konu mühürleme ve fek tutanakları ile hükme dayanak iddianame, duruşma tutanakları ve ifadeleri içeren diğer tutanaklar ve yapıldıysa bilirkişi raporu vs evrakın bulunmadığı anlaşıldığından; bu evrakların asılları ya da onaylı suretleri getirtilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,