Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/1210 K.2017/1471

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 05.01.2017 tarih ve 2016/14258 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen 16.01.2017 tarih ve KYB 2017/2119 sayılı ihbarname ile;

Özel belgede sahtecilik suçundan sanıklar ... ve ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık Kasım hakkındaki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına dair Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2015 tarihli ve 2014/384 esas,

2015/843 sayılı kararının "adı geçen sanıkların müştekinin bilgisi dışında kimlik bilgilerini kullanmak suretiyle sahte Digitürk aboneliği sözleşmesi düzenlemelerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve özel düzenleme olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63/10 maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

A) Anamur Asliye Ceza Mahkemesi'nce sanık ... hakkında verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin incelenmesi:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.04.2009 tarihli 2009/64-83 sayılı ve 07.12.2010 tarihli 2010/234-252 sayılı kararlarında belirtildiği üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edildiğinde, itirazı inceleyen merci tarafından, CMK'nın 231. maddesinin 5-14. fıkraları dikkate alanarak, suça ve sanığa ilişkin objektif uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı, koşulları varsa kararda öngörülen denetimli serbestlik tedbiri ile süresinin yasaya uygun olup olmadığı incelenecektir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarihli 2012/534 esas ve 2013/15 karar sayılı kararında ise, itiraz merciinin, Cumhuriyet savcısının suç niteliğine yönelik aleyhe itirazı üzerine, hem maddî olay hem de hukukî yönden inceleme yapması gerektiği belirtilmiştir.

Buna göre, itirazı inceleyen merci tarafından, sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanıp tanımlanmadığı, tanımlanıyor ise bu suçun niteliği ile gerektirdiği ceza ve diğer koşulların bulunup bulunmadığı belirlenerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının mümkün olup olmadığının incelenmesi gerekecektir. Bunun dışında, merciin, suçun sübutu ya da gerektirdiği ceza miktarı itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırları içerisinde kalan suçun nitelendirilmesi konusunda değerlendirme yapması mümkün değildir. Bu tür aykırılıklar, hükmün açıklanması durumunda, istinaf veya temyiz ya da kanun yararına bozma yasa yollarına başvurulduğunda incelenebilecektir.

Öte yandan, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz edilmeksizin kesinleşmiş olması halinde, ancak merci tarafından itiraz üzerine incelenebilecek aykırılıklar nedeniyle kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği; diğer aykırılıkların ise, hükmün açıklanmasından sonra yasa yollarına konu edilebileceği kabul edilmelidir.

Somut olayda, sanığın fiilinin, gerek mahkemenin nitelendirmesi gibi “özel evrakta sahtecilik suçunu” gerekse kanun yararına bozma talebinde belirtildiği gibi “5809 sayılı Kanun'un 63. maddesinin 10. fıkrasında düzenlenen suçu” oluşturduğu kabul edilsin, her iki suç da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamında kalmaktadır. Bu durumda, merci tarafından, sanığın fiilinin 5809 sayılı Kanun'un 63. maddesinin 10. bendindeki suçu oluşturduğu gerekçesiyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması mümkün olmadığından, aynı nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı kanun yararına bozma yoluna da gidilemez.

Açıklanan nedenlere ve dosya içeriğine göre;

Sanık ... hakkında, Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nce verilen 12.11.2015 tarihli 2014/384 esas ve 2015/843 karar sayılı “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararına yönelik kanun yararına bozma istemine istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) Anamur Asliye Ceza Mahkemesi'nce sanık ... hakkında verilen “mahkûmiyet” hükmüne yönelik kanun yararına bozma talebinin incelenmesi:

Sanık ...'ün, ayrı yaşadığı eşinin bilgisi ve rızası dışında, onun kimlik bilgilerini kullanarak adına sahte Dijitürk abonelik sözleşmesi düzenlettirmesi fiilinin, suç tarihinde yürürlükte olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrasında yaptırıma bağlanan ve aynı Kanun'un 56. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen önödemeye tabi suçu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı olup kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

Anamur 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.11.2015 tarihli 2014/384 esas ve 2015/843 karar sayılı sanık ... hakkındaki “mahkûmiyet” hükmünün CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (b) bendi gereğince müteakip işlemlerin mahkemesince takdir ve ifasına,