Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/15612 K.2020/6735

Katılan vekilinin 20/03/2015 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında verilen beraat hükümlerini temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede; I- 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun‘un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihi olan 25/01/2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

II- 2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarına ilişkin katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanığın suçlamaları kabul etmediğini, kullandığı faturaların sahte olduğunu bilmediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, sanığın kullandığı sahte faturaları düzenleyen mükelleflerden bir kısmına ait karşıt inceleme raporlarının dosya arasında bulunduğu, ancak özellikle 2010 yılında kullandığı faturaları düzenleyen mükelleflerle ilgili karşıt inceleme raporlarının dosyaya getirtilmediği görülmekle, sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen tüm mükelleflerle ilgili karşıt inceleme raporlarının dosya arasına getirtilmesi,

suç konusu faturaları düzenleyen şirketlerin yetkilileri ve mükellefler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının belirlenmesi, açılmış ise, dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması; faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiklerinin sorulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için;

mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim tesellüm belgelerinin, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeteneği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin, faturaları düzenleyenlere ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, ödemelerin çekle yapıldığının anlaşılması halinde, çeklerin doğruluğu bankalar nezdinde araştırılarak,

ödemelerin satıcılar hesabına geçip geçmediğinin tespit edilmesi ve faturaları düzenleyen şirketler ile kullanan şirketin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile beraat hükümleri verilmesi,