Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/16242 K.2017/9471

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK'nm 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; mahkemenin 25.04.2017 tarihli kararında o sanığın, son oturumda hazır bulunup yüzüne karşı karar verilmesine rağmen, başvuru süresinin başlangıcının, tebliğ olarak yanıltıcı şekilde gösterilmesi nedeniyle temyiz süresinin işlediğinden söz edilemeyeceği cihetle, sanık müdafıinin temyizinin süresinde yapıldığının kabulü ile yapılan incelemede;

Hükmün açıklanması geri bırakılan sanığın, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hüküm açıklanırken, 5271 sayılı CMK'nm 231/11. maddesi uyarınca erteleme kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkum olduğu kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,