Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/845 K.2018/8810

Muhasebecilik işi yapan sanıkların sahte işe giriş bildirgeleri düzenleyerek, ...'e ait iş yerinde çalışmayan ... isimli kişileri sigortalı olarak gösterdikleri iddia edilen somut olayda; işe giriş bildirgelerinin bir kısmının internet ortamı üzerinden, bir kısmının da fiziki olarak düzenlenip verilmesi, sanıkların işe giriş bildirgelerini kendilerinin düzenlemediğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için:

1-Bir kısım işe giriş bildirgeleri üzerinde mühür, kaşe ve imzası bulunan... isimli kişinin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenmesi; kendisinden sanıkları tanıyıp tanımadığının ve söz konusu belgeler kendisine gösterilerek belge üzerindeki kaşe ve imzanın kendisine ait olup olmadığının sorulması,

2-...'ın kaşe, mühür ve imzanın kendisine ait olmadığını söylemesi halinde, yazı ve imza örnekleri temin edilerek, suça konu belgelerdeki yazı ve imzaların sanıklara veya...'a ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

3-İnternet ortamı üzerinden gönderilen işe giriş bildirgelerinde kullanılan elektronik imza ve şifrenin kime ait olduğunun Sosyal Güvenlik Kurumundan sorularak tespit edilmesi,

4-Suça konu belge asıllarının getirtilerek dosya içine konulması, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğundan, suça konu belge asılları incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve aldatma niteliği olup olmadığının belirlenmesi,

Sonucuna göre, tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

5-Kabule göre;

a)İşe giriş bildirgesinin katılan kuruma e-bildirge, imza ve şifre ile bilgisayar ortamında verilmesi halinde, sahte oluşturulmuş maddi varlığı haiz, somut bir belge olmadığından; ... ve ... adına sanıkların sahte işe giriş bildirgesi düzenlemekten ibaret fiillerin TCK’nin 244/2-3 ve 43. maddeleri kapsamında sisteme veri yerleştirme suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

b)Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c)Sanıkların mahkûmiyetine hükmedildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,