KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2017/8538 E., 2020/4246 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Defter ve belge gizleme, sahte fatura kullanma
- Hüküm
- Sanık ... hakkında Defter ve belge gizleme suçundan; beraat
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Sanıklar ... ve ... haklarında ; Düşme
Defter ve belgeleri gizleme suçunda suç tarihinin, sanığa ibraz için verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen tarih olduğu cihetle; sanığa 28.10.2008 tarihinde tebligat yapıldığı gözetildiğinde 13.11.2008 olan suç tarihinin karar başlığında 2008 olarak eksik yazılması isabetsizliğinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
1-2003 takvim yılında işlenen “sahte belge kullanma” fiili ile ilgili olarak sanıklar hakkında verilen zamanaşımı sebebiyle düşme hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanıklara yüklenen suçların 213 sayılı VUK'nin 359/b-1 maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 765 sayılı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği kamu davalarının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesinin gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2-Sanık ... hakkında “defter ve belge gizleme” fiili ile ilgili verilen beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanığa yüklenen "defter ve belge gizleme" suçunun 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla suçunun Kanun‟daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‟nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın ilk savunmasının alındığı 23.03.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2017/8538, K. 2020/4246, 8 Temmuz 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama