Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/8858 K.2020/7122

1-...Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 608 047 0971 vergi kimlik numaralı mükellefi olan ...Oto. Nak. Pet. Ür. San. ve Tic. Ltd. Şti’nin yetkilisi olan sanığın, “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın savunmasında, resmiyette şirket yetkilisi olarak görünmekle birlikte, şirket işleriyle fiilen eşinin ilgilendiğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi ile dosya içerisinde 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan komisyon mütalaasının bulunmaması karşısında, kovuşturma şartının gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

a)Sanık hakkında 17/02/2012 tarihli ve 2012-A-1932/5 sayılı Vergi Suçu Raporu’na istinaden verilen ... Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı’nın komisyon mütalaasının dosyaya getirtilmesi,

b)Sanığın eşi olan ...’nun açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle duruşmaya celp edilmesi, CMK’nin 45. ve 48. maddesi uyarınca yasal hakları hatırlatılarak sanığın savunması doğrultusunda tanık sıfatıyla bilgisine başvurulması,

c)Gerekli görülmesi halinde suça konu 3 adet fatura aslının temini ile faturalar üzerindeki imza ve yazıların sanığa yada eşine ait olup olmadığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması; faturaları kullanan ... Ltd. Şti. yetkilisinin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespitiyle duruşmaya celp edilmesi, CMK’nin 48. maddesi uyarınca yasal hakları hatırlatılarak faturaları kimden aldığı, şirket işleriyle sanığın fiilen ilgilenip ilgilenmediği hususlarında ayrıntılı olarak tanık sıfatıyla bilgisine başvurulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,