Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/9542 K.2017/6296

1-Sanığın "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunu işlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında; sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmlarında, bahse konu faturaların gerçek bir ticari ilişki çerçevesinde düzenlendiğini savunması, sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması,

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun faturaların aslı ya da onaylı suretlerinin bulunmadığı,

buna karşılık suça konu faturaların Adli Emanetin 2012/318 sırasında kayıtlı bulunduğu belirlenmekle, suça konu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup duruşmada incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadıklarının tespit edilmesi, KDV indiriminde kullanılan suça konu faturaları düzenleyen mükellef hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açıldığı dosya kapsamından anlaşılmakla, gelinen aşama itibarıyla davaların birleştirilmesi, mümkün olmaması durumunda dava dosyaları getirtilip incelenerek,

faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgelerinin bulunup bulunmadığının ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp,

gerektiğinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanıldığının iddia olunması ve son faturanın aralık 2006 tarihli olduğunun anlaşılması karşısında; 2006 takvim yılı için 21.01.2007 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 2006 olarak yazılması,

b) Suç tarihi itibariyle 213 sayılı Kanun'un 359/b-1 maddesinde öngörülen temel cezanın alt sınırının 18 ay olduğu gözetilmeden ve teşdit uygulanmasına ilişkin bir gerekçe gösterilmeden temel cezanın 18 ay yerine 3 yıl olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

c)5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,