Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/9586 K.2021/3833

1- Sanık ... müdafinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık ...’in yokluğunda verilen ve 28.05.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, sanık müdafi tarafından 05.06.2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında 2010 takvim yılı sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, Mahkemenin kabulünün de aynı yönde olduğu halde hüküm fıkrasında eylemin “sahte belge düzenlemek ve kullanmak” şeklinde ifade edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “kullanmak” ibaresi çıkartılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 18.04.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

4- Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yılları sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2011 tarihli ve 2011/18646 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak sahte fatura düzenleme suçunun yanında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından da kamu davaları açıldığı, ancak bu suçlarla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak;

iddianameye konu olan 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, tek hüküm kurulması,