Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/979 K.2020/4534

Sanıklar ... ve ... hakkında İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2014 tarihli, 2014/3486 esas sayılı iddianamesi ile 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından dava açılmış olmasına rağmen, sanık ... hakkında 2008, 2011, 2012 ve 2013; sanık ... hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2013 takvim yıllarına ilişkin hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, Mahkemesince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

... Çizgi Eğit. İnş. İth. İhr. Taş ve Gıda Ltd. Şti.nin hisselerini 04.09.2008 tarihinde devralarak şirkete ortak olan sanık ... ile 19.11.2008-29.03.2011 tarihleri arasında şirkete dışarıdan müdür olarak atanan sanık ... hakkında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında; sanıkların, şirketin diğer sanık ... tarafından idare edildiğini, şirket işleri ile ilgilenmediklerini, şirket adına fatura düzenlemediklerini savunmaları, sanık ...’un da, sanık ...’in alacağını teminat altına almak için şirkette müdür göründüğünü beyan etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya

yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suç konusu faturaları kullanan mükellef veya şirketler hakkında sahte fatura kullanma suçundan karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, ilgili şirket yetkilileri veya mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığı sorulup, açıldığının tespiti halinde, getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; suç konusu faturalar sanıklara gösterilerek faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kabul etmedikleri takdirde yazı ve imza örnekleri temin edilerek,

faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti yönünden uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması; sanıkların ve şirketin banka hesapları ile ticaret odası kayıtları araştırılıp şirket adına iş ve işlemlerde bulunup bulunmadıklarının belirlenmesi, ortak veya müdür sıfatıyla şirketten bir maaş ya da pay alıp almadıklarının, şirketin banka hesaplarındaki paraların kimler tarafından çekildiğinin araştırılması; suç konusu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya mükellefler tanık olarak dinlenilerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2014 tarihli, 2014/3486 esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 213 sayılı VUK'nin 359/b maddesi uyarınca bir kez cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmasına rağmen, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca, 213 sayılı VUK'nin 359/b maddesinin her takvim yılı için ayrı ayrı uygulanabilmesi için ek savunma hakkı verilmeden iki kez uygulaması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

b) Aynı takvim yılı içinde değişik zamanlarda gerçekleştirilen sahte fatura düzenleme eyleminin, zincirleme biçimde işlenmiş tek suç oluşturduğu ve sanık ... hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında, TCK’nin 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

d) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

II. Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1- Aynı takvim yılı içinde değişik zamanlarda gerçekleştirilen sahte fatura düzenleme eylemlerinin, zincirleme biçimde işlenmiş tek suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,