KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2018/4892 E., 2019/299 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Ocak 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 213 sayılı Kanununa muhalefet
- Hüküm
- Sanıklar hakkında defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan; beraat
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Sanıklar hakkında 2003 ve 2004 takvim yıllarında işlenen suçlar hakkında; düşme
1-Sanık ... hakkında "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında "2004 takvim yılında defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek" suçlarından verilen düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık ... ve ... hakkında "defter ve belge ibraz etmemek" suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanıklara yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2018/4892, K. 2019/299, 10 Ocak 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama