Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/6367 K.2020/1991

Sanığın sorgusunda beyan ettiği adrese gönderilen hükmün tebliğ edilemeden iade edilmesi üzerine MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken iade edilen önceki adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle sanığın öğrenme üzerine 30.04.2015 tarihli temyizinin süresinde yapıldığının kabulü ile yapılan incelemede;

A) Defter ve belge gizleme suçu yönünden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin, CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz dilekçesi olarak kabul edilerek gereğinin mahallinde yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

B) Sanık hakında 2007 ve 2008 yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Eskişehir Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı Rapor Değerlendirme Komisyonu tarafından verilen mütalaanın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu ile 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarına ilişkin olduğu, iddianameye konu edilen “2007 ve 2008 yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından, usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, "sahte fatura kullanmak ve sahte fatura düzenlemek” suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu,

biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği bu nedenle mütalaya uygun iddianame düzenletilmesi veya iddianameye uygun mütala verilip verilmeyeceği ilgili vergi dairesinden sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,