Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/10846 K.2023/5922

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kozaklı Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2014 tarihli ve 2014/4 sayılı iddianamesiyle sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Kozaklı Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2015 tarihli ve 2015/39 Esas, 2015/90 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyizi, sanıkların suç işleme kasıtlarının olmadığına, katılanın ve sanıklardan ...'in evli oldukları dönemde katılanın bilgisi dahilinde verilen bono ile ilgili boşanma aşamasında katılanın şikayetçi olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmamasına dair somut gerekçelerin karar yerinde gösterilmediğine, bu sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıklar ... ile katılan ... Gürbüz'ün resmi evli bulundukları ve 2013 yılının Ekim ayından itibaren ayrı yaşamaya başladıkları, bilahare de boşandıkları, sanık ...'in, Zehra Gürbüz ile evli bulunduğu dönemde tanık U. T.

I.' dan ticari taksi satın alarak bedelinin bir kısmını takas yoluyla ve peşin, bir kısmını ise eşi Zehra Gürbüz'ün borçlu, kendisinin ise kefil olduğu 1.200,00 TL tutarlı, 03.09.2013 tanzim, 10.10.2013 vade tarihli, yasal unsurları haiz bonoyu vererek ödediği, bahse konu bonodaki borcun 800,00 TL'lik kısmını ödediklerinde bu ödemenin tanık U. T.

I. tarafından senedin arkasına not olarak düşüldüğü, bahse konu bononun geri kalan 400,00 TL lik kısmının da sanık ... tarafından ödenerek bono aslının tanık U. T.

I.' dan alındığı, katılanın sanık ... ile ayrı yaşaması nedeniyle bilahare bu bonunun başına ''1'' rakamı ilave edilip lehtarı da diğer sanık ... gösterilmek suretiyle 30.10.2013 tarihinde ... tarafından 11.200,00 TL alacak üzerinden icra takibi başlatıldığı, her iki sanığın iştirak halinde sahteleştirdikleri bonoyu katılan aleyhine icra takibine konu ettikleri anlaşılmıştır.

2. Sanık ... suça konu bononun tanık U. T. I.' dan alınan bono olduğunu ancak tahrifat yapılmadığını, orijinalindeki miktarında 11.200,00 TL olduğunu, babasından miras kalan tarla sebebiyle akrabaları ...'e 11.000,00 TL borçlu oldukları için katılanın da bilgisi dahilinde suça konu bonoyu diğer sanık ...'e verdiğini savunmuş, sanık ... de benzer türden savunmada bulunmuştur.

3. Tanık U. T. I. suça konu bononun kendisinin iade ettiği bono olduğunu, ancak 11.200,00 TL değil 1.200,00 TL'lik bono olduğunu beyan etmiştir.

4. Ekspertiz raporuna göre; senedin tahrif edilerek üzerine başka bir kalemle ''1'' rakamının eklendiği, lehtar olarak yazılan ... ibaresinin de farklı bir kalemle yazıldığı, ayrıca bononun arka yüzündeki ''800,00 TL alınmıştır'' ibaresinin de tanık U. T. I.' nın eli ürünü olduğu tespit edilmiştir .

5. Mahkemece bono üzerinde gözlem yapılarak aldatıcılık niteliğinin var olduğu belirlenmiştir.

6. Mahkemece sanıkların resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit görülerek resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetlerine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında suça konu bono ile icra takibinin başlatıldığı 30.10.2013 tarihi yerine 10.10.2013 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kozaklı Asliye Ceza Mahkemesinin 16.09.2015 tarihli ve 2015/39 Esas, 2015/90 Karar sayılı kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,