Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/12053 K.2023/6292

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/161 Esas, 2015/1503 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine, cezanın infazndan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, süre tutum dilekçesi vermiş, gerekçeli temyiz dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, suçtan zarar gören ... tarafından kendisine verilen 400 TL lik senet üzerinde tahrifat yapıp 2.400 TL bedelli hale getirerek icra takibi başlattığı ve üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Suçtan zarar gören ... aşamalardaki beyanlarında; 2.400 TL bedelli senet imzaladığını hatırlamadığını, 5.400 TL bedelli tek bir senet imzaladığını hatırladığını, olayın üzerinden zaman geçtiği için tam olarak hatırlayamadığını, suça konu senet ile sanık tarafından dosyaya ibraz edilen diğer iki senetteki imzanın kendisine ait olduğunu, ancak bu senetleri ne zaman imzaladığını hatırlamadığını, icra takibi başladığında borcunun kalmadığını, sanıkla anlaştıklarını şikâyetçi olmadığını beyan etmiştir.

3. Sanık savunmalarında; senet üzerinde tahrifat yapmadığını, senedin 2.400 TL bedelli olarak düzenlendiğini, sonradan ekleme yapmadığını, senedin ön yüzündeki keşideci tarihi dışında kalan yazı ve rakamların kendisine ait olduğunu, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

4. Eskişehir 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 2012/637 Esas sayılı dosyasından dosya arasına getirtilen Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın onaylı suret raporunda; sahteliği iddia edilen senetteki imzaların suçtan zarar gören ...'e ait olduğu, senedin rakamla miktar belirtir kısmında yer alan ibarenin evvelce "400" iken "2" rakamının ilave edilerek "2.400" ibaresine, senedin yazıyla miktar belirtir kısmında yer alan ibarenin evvelce "dördyüz" iken "ikibin" ibaresinin ilave edilerek "ikibindördyüz" ibaresine dönüştürüldüğü kanaati belirtilmiş, uzman bilirkişi raporuna göre de; keşideci tarihi dışında kalan ve ilave edildiği belirtilen yazı ve rakamlar da dahil olmak üzere senedin ön yüzündeki yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olduğu tespit edildiği bildirilmiştir.

5. Mahkemece, suçtan zarar gören beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı ile sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sübut bulduğu kabul edilerek hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olduğu ve bu suçun 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında,

6763 sayılı Kanun’un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilip getirilmediği araştırıldıktan sonra sonucuna göre söz konusu ilam esas alınarak 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun ve 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli ve 2015/161 Esas, 2015/1503 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,