Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/4111 K.2019/8118

Sanıklar ... ve ... hakkında; mahkumiyet

I-Cumhuriyet savcısının, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 29.03.2013 tarih, 2008/35 esas ve 2013/86 karar sayılı ilamı ile mahkumiyet kararı verildiği, verilen kararın temyiz edilmeden 10.09.2013 tarihinde kesinleştiği, Dairemizin 08.03.2017 tarih, 2015/1858 esas ve 2017/1693 karar sayılı bozma ilamından sonra mahkemece, sanık ... hakkında yeniden hüküm kurulduğu, verilen bu kararın “yok hükmünde” olduğu ve temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın bu yönüyle incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ... ( 1942 doğumlu) ve ... ( 1965 doğumlu) hakkında verilen beraat hükümlerine karşı Cumhuriyet savcısının, sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine karşı sanıklar ... ve ...’un, ayrıca sanık ... müdafiinin beraat eden adı geçen sanık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yönelik temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “memurun resmi belgede sahteciliği” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nin 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,