Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/4804 K.2023/6604

1. Katılan vekilinin dosya arasında mevcut 20.06.2019 tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi mahiyetinde olmadığı kabul edilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2013/105 Esas, 2015/1053 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri; sanığın cezalandırılmasını gerektirir somut delil olmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, ceza miktarına, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, müteveffa ... isimli şahıstan elindeki senetler sebebiyle alacaklı olduğu iddiasıyla mirasçıları aleyhine icra takibi başlatması sonrası, ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/211 Esas sayılı dosyasında aleyhine imzaya itiraz davası açıldığında 21.11.2011 tarihinde avukatı aracılığıyla mahkemeye 12.12.2000 tarihli sözleşme mahiyetindeki belgeyi sunduğu, yapılan kriminal inceleme ile imzanın katılana ait olmadığının anlaşıldığı, bu suretle sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, suça konu sözleşmeyi bizzat katılanın imzaladığını ve yıpranmalara karşı korunması amacıyla kendisinin PVC ile kaplattırdığını, alınan raporların eksik ve yetersiz olduğunu beyanla suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan, 2002 yılında İzmir'e taşındığından avukatlık faaliyetini orada yürüttüğü sırada sanığın haberi olmayacağını düşünerek 1999-2002 yılları arasında İstanbul'da avukatlığını üstlendiği eski müvekkillerini borç altına sokucu ve kendi imzasını taklitle çeşitli mahkemelere mektuplar ve belgeler sunduğunu öğrendiğini, şikayete konu sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını beyanla sanıktan şikayetçi olmuştur.

4. Uzmanlık raporuna göre suça konu belgede katılan adına atılı imzanın ona ait olmadığının, sanığın dosyaya sunduğu grafolog bilirkişi raporuna göre imzanın katılana ait olduğunun, Adli Tıp Fizik İhtisas Dairesi raporlarına göre de, inceleme konusu belgenin plastifiye ile kaplı olduğundan kaldırılması durumunda tümüyle zarar görebileceği cihetle bu yönde bir uygulamaya gidilmediği, mevcut şartlarda yapılan incelemede, söz konusu belgede, "..."na atfen atılı imza ile ...'nun mukayese imzaları arasında; tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir, hız ve baskı derecesi bakımından farklılıklar saptandığından söz konusu imzanın mevcut mukayese imzalarına kıyasla ...'nun eli ürünü olmadığı sonucuna varıldığı görülmüştür.

5. UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanık aleyhine açılan ... 1. İcra Hukuk Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve 2011/211 Esas, 2016/192 Karar sayılı imzaya itiraz davası sonucunda icra takibinin durdurulması kararının verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 14.02.2018 tarihli ve 2016/27261 Esas, 2018/1299 Karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır

6. Mahkemece, hüküm vermeye yeterli ekspertiz ve Adli Tıp raporları ile imzanın katılana ait olmadığının tespit edilmesi nedeniyle sanığın savunmasının kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli kararda suç tarihinin "21.11.2011" olması gerekir iken "21.02.2012" olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2013/105 Esas, 2015/1053 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,