Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/5006 K.2022/14712

Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarihli, 2011/8-335 Esas ve 2012/1804 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması, aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, yargılama sırasında mahkemesince davaya konu kira sözleşmesi aslının incelendiği ve “27/03/2013 başlangıçlı olduğu, kiraya verenin MUSAB AYVACI, kiracı hanesinin boş olduğu, kira müddetinin 1 yıl rakam ve yazıyla yazıldığı,

bu hanede oynama yapıldığının açıkça anlaşıldığı” şeklinde zapta geçmesi karşısında, yapılan bu tahrifatın ilk bakışta ve kolaylıkla fark edildiği ve belgenin bu hal ile aldatılıcılık niteliğinin bulunmadığı anlaşılmakla, TCK'nin 207. maddesinde düzenlenen özel belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine hükmedilmesi,