Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/6166 K.2023/1116

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/153 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ...'nın işten gerçekten çıkarıldığına ancak işten çıkarıldıktan sonra sigortasız olarak bir süre daha çalıştırıldığına dair bilgisinin olmadığına, bu işlerle ağabeyi olan Hacı Hurşit Kavak'ın ilgilendiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığa ait iş yerinde çalışan ... isimli şahıs aleyhine yapılan icra takibinde ...'nın maaş ve ücretlerinden kesinti yapılması için 04.01.2013 ve 21.03.2013 tarihlerinde iş yerine ... imzasına tebligat yapılması üzerine, sanığın ... 02.01.2013 tarihinde işten ayrılmış gibi sigortalı işten ayrılış bildirgesi düzenleyerek, işten ayrılış bildirgesini eklediği dilekçeyi icra dairesine sunmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık sorgusunda; ...'yı 02.01.2013 tarihinde işten çıkardıklarını ancak ...'nın önceden aldığı avans nedeniyle alacakları bulunduğundan bir süre daha çalıştırdıklarını ayrıca iş yerinde daha çok ağabeyi olan Hacı Hurşit Kavak'ın durduğunu, kendisinin ara sıra gidip geldiğini beyan etmiştir.

3. Suça konu işten çıkış bildirgesinin, internet ortamında e-bildirge sistemi üzerinden verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemece özel belgede sahtecilik suçunun oluştuğu kabulü ile hüküm verilmiş ise de; sisteme giriş yapan ilgilinin gerçek kimliği ile işlem yapmakla birlikte, verinin içeriğinin doğru olmadığı gözetildiğinde.

Türk Ceza Kanununda özel belgede sahtecilik suçunda fikri sahteciliğin cezalandırıldığına dair düzenleme bulunmaması ve elektronik ortamda verilen işten çıkış bildirgesinin sahtecilik suçunun maddi konusunu oluşturan belge niteliğini haiz olmaması nedeniyle özel belgede sahtecilik suçunun oluşmayacağı;

sisteme veri yerleştirme suçu açısından yapılan değerlendirmede, hukuka aykırı olarak girilen sisteme, veri sağlayıcısı tarafından izin verilmeyen şekilde veri girişi yapmak ya da veri taşıma araçları ile yükleme yapmak gerektiği, somut olayda sanığın kurum tarafından verilen şifreyi kullanarak sisteme veri yüklediği ve şifreyi hukuka aykırı bir şekilde elinde bulunduran kişi konumunda olmadığı, e-bildirge içeriğine doğru olmayan verileri yerleştirmesi sonucu kuruma elektronik ortamda gerçek olmayan bir veri iletmekten ibaret eyleminin sisteme veri yerleştirme suçunu da oluşturmayacağı anlaşılmıştır.

Sanığın, kurumun verdiği şifreyle sisteme hukuka uygun şekilde girerek, e-bildirge içeriğine iş yerinde çalışan ... isimli şahsın işten ayrıldığı şeklinde doğru olmayan verileri yerleştirmesi sonucu kuruma elektronik ortamda gerçek olmayan bir veriyi iletmek ve içerik itibarıyla sahte olan fotokopi belgeyi icra dairesine iletmekten ibaret eylemlerinin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle beraati yerine mahkûmiyetine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2015 tarihli ve 2014/153 Esas, 2015/180 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,