Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/7422 K.2023/1446

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2012 tarihli ve 2012/670 Esas, 2012/848 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkûmiyet ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 24.12.2012 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Sanığın İstanbul Anadolu 20.Sulh Ceza Mahkemesinin 22.05.2014 tarihli ve 2014/267 Esas, 2014/503 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 30.01.2014 tarihinde işlediği trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 22.05.2014 tarihinde temyiz edilmeden kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3. Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/667 Esas, 2015/450 Karar sayılı kararı ile Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2012 tarihli ve 2012/670 Esas, 2012/848 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği sanık hakkında hükmün açıklanmasının yasal şartlarının oluşmadığına, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kabul edilen suçta suç işleme kastı ile hareket etmediğine, olası kastla işlenen suçlar nedeniyle hükmün açıklanmayacağına, aynı zamanda katılan kurum lehine mükerrer şekilde vekalet ücretine hükmedildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, Arkas Otomotiv A.Ş'de işe girebilmek için Selçuk Üniversitesine bağlı Ereğli Meslek Yüksek Okulu Makine Bölümü ön lisans programından mezun olduğuna dair geçici mezuniyet belgesini sahte olarak oluşturduğu ve 06.06.2011 tarihinde Bursa 14. Noterliğinde onaylattığı tasdikli fotokopisini Arkas Otomotiv A.Ş'ye sunduğu anlaşılmıştır.

2. Selçuk Üniversitesi Ereğli Kemal Akman Meslek Yüksekokulu Müdürlüğü 16.08.2011 tarihli yazısında sanığın makine bölümünde ön lisans programında öğrenciyken 07.04.2004 tarihinde yönetim kurulu kararı ile kaydının silindiği ve sanık adına düzenlenen geçici mezuniyet belgesinin Yüksekokul Müdürlüğü tarafından düzenlenmediği belirtilmiştir.

3. Sanık savunmasında; üniversitede üst sınıftaki öğrencilerin dağıttığı belgeden aldığını, bu belgeyi noterde onaylatarak işe başladığı firmaya verdiğini, okul kaydının silindiğini ve mezuniyet belgesinin sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

4. Mahkemece suça konu belge aslı 01.11.2012 tarihli celsede incelenmiş ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

5. Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/667 Esas, 2015/450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, Selçuk Üniversitesi Ereğli Kemal Akman Meslek Yüksekokulu Müdürlüğünün 16.08.2011 tarihli yazısı, tanık anlatımı ve sanığın denetim süresi içerisinde trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği hususu birlikte değerlendirildiğinde hükmün aynen açıklanarak sanığın mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış ve sanık müdafinin hükmün açıklanmasının yasal koşulları bulunmadığı yönündeki temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tvasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Ancak;

a) Sanığa yüklenen suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi Selçuk Üniversitesi Rektörlüğünün katılma hakkı bulunmamasına karşın, davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

b) 06.06.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 07.10.2011 olarak yazılması, Hukuka aykırı görülmüş olup bahse konu bu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2014/667 Esas, 2015/450 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği gerekçeli karar başlığında suç tarihi bölümünden "07.10.2011" tarihinin çıkartılarak "06.06.2011" tarihinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından "1500 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" cümlesinin çıkartılması suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,