Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/8300 K.2020/189

Sanığın yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen en son adresi olan MERNİS adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligat işlemi geçersiz olup sanığın öğrenme üzerine hükmü temyiz ettiği ve temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile Mahkemenin 02/07/2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

Sanığın, hakkında yakalama kararı bulunan dava dışı ... ......’ya, ... ...’un kimlik bilgileri ile düzenlenmiş suça konu sahte nüfus cüzdanını düzenleyerek verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın atılı suçu kabul etmeyerek sahte resmi belge düzenlemeye aracılık etmediğini ve sahte belge düzenlemediğini savunması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;

1- Sanığın yeniden duruşmaya çağırılarak tefrik edilen dosya sanığı ... ......’yu tanıyıp tanımadığı, tanıyor ise beyanlarını kabul edip etmediği ve aralarında husumet bulunup bulunmadığının sorulması,

2- Yine sahte belgeyi kullanan ... ...’nun duruşmaya çağırılarak, sanık ile yaptıkları sahte belge düzenlenmesine ilişkin konuşmaya başka kişilerin tanık olup olmadığının, var ise isim ve adreslerinin sorularak tespit edilip tanık olarak dinlenmesi,

3- Sanık ile ... ...’nun nüfusa kayıtlı oldukları yer ile ikamet adreslerinde kolluk araştırması yapılarak birbirlerini tanıyıp tanımadıkları, aralarında husumet olup olmadığının tespit edilmesi,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyete hükmolunması,