Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/8388 K.2023/5821

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2015 tarihli ve 2015/95 Esas, 2015/143 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın kanuna ve hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'ın, ... ile Karaman ili Merkez Salur Köyünde süt sığırcılığı yapmak üzere ahır inşa etmek ve tesisler yapmak için proje sözleşmesi imzaladığı, sözleşme hükümlerine göre katılan ...'in sözü geçen yapım işlerini ifayı üstlendiği, kurumun ise Enes'i teşvik etmek üzere harcamalarını belgelendirmesi koşuluyla hibe ödemeyi yükümlendiği, katılanın projenin yapım işi için yüklenici firma olarak Genç Yıldız ... İnşaat Ltd.

Şti. ile anlaştığı, ancak İnşaat başlamadan yüklenici firmanın işi sanığın yetkilisi olduğu Simtes Sondaj Makine ve İnşaat San. Tic.

A.Ş. isimli şirkete devrederek hukuki ilişkiden çekildiği, sözleşmenin aynı şartlarda katılan ile sanığın yetkilisi olduğu şirket arasında devam ettiği, bu bağlamda katılan ... tarafından imzalanan makine alımına ilişkin harcamayı belgeleyen suça konu Garanti Bankası Keçiören Gazino Şubesine ait sahte banka dekontunun kuruma ibraz edilerek hibe ödemesi yapılmasının sağlandığı, sahte dekontun sanık ... tarafından kuruma ibraz etmesi için katılana verildiği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Katılan beyanında, iddiaların doğru olduğunu, faturalara konu makina ve ekipmanların ...firmasından alındığını, 2013 Aralık ayında teslim edildiğini, şikayetçi olduğunu ifade etmiştir.

3. Sanık savunmasında, suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Tanıklar ..., ..., ... ve ...'in birbirleri ile uyumlu beyanları ile suça konu dekontun sanık ... tarafından katılana verildiği anlaşılmıştır.

5. Tanık ...'nin beyanları ile suça konu dekont ile ödemesi yapıldığı belirtilen faturalara konu malların gerçekten alındığı ve karşılığında sanık tarafından ileri tarihli çek verildiği anlaşılmıştır.

6. Mahkemece suça konu banka dekontu duruşmada incelenmiş, özellikleri tutanağa geçirilmiş ve belgenin aldatıcılık niteliğini haiz olduğu kabul edilmiştir.

7. Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen 25.03.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın itiraz üzerine kaldırılmasına karar verilmesi üzerine mahkemece temyize konu mahkumiyet kararının verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın sahte banka dekontu düzenleyip katılan aracılığı ile ... Karaman İl Koordinatörlüğüne ibraz edilmesini sağlayarak ödeme yapılmasına sebebiyet vermek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunması, tüm dosya kapsamından suça konu dekont ile ödemesi yapıldığı belirtilen faturalara konu malların gerçekten alındığı ve karşılığını ödemek için sanık tarafından ileri tarihli çek verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 211 inci maddesindeki “gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla özel belgede sahtecilik” suçunu oluşturup oluşturmayacağı gerekçeli kararda tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de, sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine;

“... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibareleri yönünden sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Karaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.09.2015 tarihli ve 2015/95 Esas, 2015/143 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,