Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/9376 K.2023/4616

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2014 tarihli ve 2014/11214 Esas, 2014/4989 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca Adana Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2014/208 Esas, 2015/523 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 ... ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi, sanığın suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak delil bulunmaması nedeniyle beraat etmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyiz dışı sanık ...'nın suç tarihi olan 12.01.2014 günü kendisinin yerine motorlu taşıt ... adayları sınavına girmesi için sanık ...'ü azmettirdiği, sanığın ...'dan teslim aldığı nüfus cüzdanına kendi fotoğrafını yapıştırarak sınava girdiği, sınavda cevap anahtarını da doldurarak teslim ederken sınav görevlilerinin sanığın ibraz ettiği nüfus cüzdanındaki fotoğraf ile sınav giriş belgesindeki fotoğrafın farklı kişilere ait olduğundan şüphelenmesi üzerine olayın emniyet görevlilerine bildirilerek tutanak tutulduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık suçunu ikrar etmiştir.

3. Ekspertiz raporuna ve Mahkeme gözlemine göre suça konu kimliğin aldatıcılık niteliğinin var olduğu belirlenmiştir.

4. Mahkemece sanığın ikrarı, ekspertiz raporu, gözlem, tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen yargılama gideri olarak hesaplanan 8,00 TL'nin 5271 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına 6352 sayılı Kanun'un 100 üncü maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2014/208 Esas, 2015/523 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği yargılama giderine ilişkin bölümde temyizin kapsamına göre ''1 davetiye gideri 8,00 TL nin sanık ...'dan'' bölümünün hüküm fıkrasından çıkarılarak bu bölümün sonuna "sanık ...'a ilişkin 1 davetiye gideri 8,00 TL yargılama giderinin hüküm tarihi itibarıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den daha az olması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 324 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince hazineye yükletilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle hükmün,

Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,