Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/2292 K.2023/8645

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2014 tarihli ve 2012/1521 Esas, 2014/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2014 tarihli ve 2012/1521 Esas, 2014/47 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31.01.2015 tarihli ve 2017/5018 Esas, 2018/679 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2018/123 Esas, 2019/829 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 211 inci maddesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, müdahil tarafın herhangi bir zararının bulunmadığına, 231 inci maddesinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'nin katılanın yetkilisi olduğu şirketin mali müşavirliğini yaptığı ve muhasebe işlemlerini yürüttüğü, taraftar arasında 2009 yılı için hazırlanan sözleşmede sanığın KDV iadesinden %5 pay alacağına dair ekleme yaptığı, katılanın da kabul ederek ödeme yaptığı, 2010 yılı için ise sanığın KDV iadesinden %10 muhasebe payı istemesi üzerine katılanın bu durumu kabul etmediği, ancak sanığın ödeme ihtarnamesi çekmesi üzerine katılanın ödeme yaptığı, 2011 yılında ise sanığın on aylık müşavirlik alacağı olduğundan bahisle katılanın yetkilisi olduğu şirket aleyhine icra takibi başlattığı, itiraz üzerine icra takibinin durdurulduğu,

bunun üzerine sanığın Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesinde itirazın iptali davası açarak delil olarak 2010 yılı için düzenlenmiş suça konu muhasebe sözleşmesini ibraz ettiği, katılanın sözleşmede tahrifat yapıldığını belirterek şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında ifadesine başvurulan sanığın 2010 yılına ilişkin düzenlenen sözleşmeye katılanın bilgisi dahilinde anlaşma gereği KDV iadesinden %10 pay alacağına dair ibareyi kendisinin yazdığını ifade ederek sözleşme aslını ibraz ettiği,

bu şekilde sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Katılan beyanında, iddiaların doğru olduğunu, zararının giderilmediğini belirterek sanık hakkındaki şikayetini devam ettirmiştir.

3. Sanık savunmasında, tevil yollu ikrarda bulunmuştur.

4. Bozmaya uymak suretiyle, suça konu belge duruşmada incelenmiş, özellikleri tutanağa geçirilmiş ve sahteciliğin aldatıcılık kabiliyetinin bulunduğu kabul edilmiştir.

5. Suça konu belge aslının dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.

6. Yapılan yargılama sonucunda, sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunu hukuki bir alacağın ispatı için işlediği kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına, zararın giderilmemesi ve sanığın pişmanlık duymaması gerekçe gösterilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair temyize konu mahkumiyet kararının verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın 2010 yılı muhasebe alacağı için düzenlenen sözleşmeye "2010 yılına ait 3065 sayılı KDV İade Kanununun 11/c maddesi gereğince alınan KDV iade tutarının yüzde onunun (%10'unun) meslek mensubuna ödenmesine" ibaresinin kendisi tarafından sonradan yazıldığını kabul etmesi, katılanın bilgisi ve rızası dışında ekleme yapıldığını beyan etmesi ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığa yüklenen suçun unsurlarının oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2018/123 Esas, 2019/829 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,