Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/2659 K.2023/6397

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/469 Esas, 2015/541 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istekleri, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, olay günü ihbar üzerine yapılan kimlik kontrolünde yakalaması olduğundan üzerinde mağdura ait bilgiler yapıştırılmış kendi fotoğrafı olan nüfus cüzdanını görevlilere vermek suretiyle hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Sanık, suçlamayı kabul etmiştir. 3. Mağdur şikayetçi olmamıştır. 4. Uzmanlık raporuna göre, suça konu nüfus cüzdanının tamamen sahte ve yapılan sahteciliğin aldatma kabiliyeti olduğu tespit edilmiştir. 5. Suça konu sürücü belgesinin dosya içerisinde olduğu görülmüştür. 6. Mahkemece, tüm deliller ile sübut bulan suçtan sanığın mahkumiyetine dair temyiz incelemesine konu hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Belgede sahtecilik suçlarında, aldatma niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğundan, suça konu nüfus cüzdanının emanetten getirilip özelliklerinin duruşma tutanağına yazıldıktan sonra aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerekiyor ise de, uzmanlık raporuna göre suça konu nüfus cüzdanının tamamen sahte ve aldatma kabiliyetinin olduğunun belirlendiği ve dosyada aslı bulunan nüfus cüzdanı üzerinde heyet olarak yapılan incelemede fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin bulunduğu ve düzenlemelerdeki şekil şartlarına uygun olduğu ve belgenin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu değerlendirilmiştir.

2. Sanığın ikrarı, suça konu nüfus cüzranında aldatma niteliğinin mevcut olması ve diğer tüm deliller nazara alındığında sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde isabetsizlik bulunmamıştır.

3. Hükümde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uygulanmamış ise de, sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasının kanuni sonucu olması nedeniyle, kazanılmış hak teşkil etmeyen bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

5. Ancak

a) Adli Emanetin 2015/11345 sırasında kayıtlı suç konusu nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilirken uygulama maddesi olarak müsadereye ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin gösterilmesi,

b) Hakkında tekerrür hükümleri uygulanan sanık yönünden 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemesi,

Hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/469 Esas, 2015/541 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının adli emanete ilişkin 6 numaralı paragrafının "Adli Emanetin 2015/11345 sırasında kayıtlı suç konusu nüfus cüzdanının dosyada delil olarak saklanmasına" şeklinde değiştirilmesine ve hüküm fıkrasında tekerrürün uygulanmasına ilişkin 5 numaralı paragrafın sonuna "ve hükmün infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibarenini eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,