Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/3190 K.2021/1610

5271 sayılı CMK'nin 231/8-son cümlesi uyarınca, 10/02/2004 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30/10/2012 tarihine kadar bazı kesintilerle dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 13/12/2014 tarihinde kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30/10/2012 tarihinden itibaren, deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 14/07/2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nin 7 ve 5252 sayılı TCK'nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen 'resmi belgede sahtecilik' suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA;