Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/3193 K.2023/4972

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2015 tarihli ve 2014/532 Esas, 2015/526 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına , hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, cezasının fazla olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Hakkında yürütülen başka bir soruşturma kapsamında evine gelinen sanığın kimlik bilgileri sorulduğunda kendisini kardeşi olan ... olarak tanıtıp bu bilgilere göre tamamen sahte üretilmiş nüfus cüzdanını kolluk görevlilerine sunması nedeniyle başlayan soruşturmanın sonucunda sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık yakalamaları olduğundan eylemi gerçekleştirdiğini beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. Alınan bilirkişi raporuna göre belgenin tümden sahte olduğunun, iğfal kabiliyetinin bulunduğunun tespit edildiği, suça konu belgenin delil olarak saklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkeme tarafından sanığın ikrarı, kriminal rapor, gözlem ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın tekerrüre esas alınan Antalya 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/1105 Esas ve 2011/1254 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 155 ... maddesinin birinci fıkrasındaki güveni kötüye kullanma suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla, bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2015 tarihli ve 2014/532 Esas, 2015/526 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan diğer hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,