Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/3211 K.2024/3065

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2014 tarihli ve 2014/189 Esas, 2014/341 Karar sayılı kararı ile sanık Cihan Şahin'in özel belgede sahtecilik suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının c bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.07.2014 tarihli ve 2014/189 Esas, 2014/341 Karar sayılı kararının katılan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 06.02.2019 tarihli ve 2017/1259 Esas, 2019/1182 Karar sayılı kararı ile.

Sanıkların, 2010 yılından beri yazılı bir kira sözleşmesi olmaksızın fiilen kiracı olarak bulundukları katılana ait ev ile ilgili, katılan ile aralarında çıkan anlaşmazlık nedeniyle, katılan tarafından kendi üzerine kayıtlı bulunan elektrik ve su aboneliklerini iptal ettirmesi üzerine katılan tarafından imzalanmış gibi yazılı bir kira sözleşmesi düzenleyerek elektrik ve su aboneliklerini açtırdıklarının iddia edildiği olayda;

gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, öncelikle suça konu kira sözleşmesinin aslı temin edilip belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu gözönüne alınarak, duruşmaya getirtilip incelendikten sonra,

sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 211 inci maddesinde öngörülen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı veya gerçek bir durumun belgelenmesi amacıyla özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağı da karar yerinde tartışıldıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/621 Esas, 2019/672 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 211 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğini ve suçun unsurları itibariyle oluşmadığını belirterek, bozulması talebi ile kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın, 2010 yılından beri yazılı bir kira sözleşmesi olmaksızın fiilen kiracı olarak bulundukları katılana ait ev ile ilgili, katılan ile aralarında çıkan anlaşmazlık nedeniyle, katılan tarafından kendi üzerine kayıtlı bulunan elektrik ve su aboneliklerini iptal ettirmesi üzerine katılan tarafından imzalanmış gibi yazılı bir kira sözleşmesi düzenleyerek elektrik ve su aboneliklerini açtırdıkları ve bu şekilde üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık ... ile temyiz dışı sanık ..., aşamalarda alınan savunmalarında özetle; suça konu sözleşmeyi evi kiraladıkları zaman katılan ile yaptıklarını, sonradan düzenlenmiş bir sözleşme olmadığını, sözleşmede kendi isimlerinin altına imza attıklarını, katılan adına herhangi bir şekilde imza atmadıklarını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemişlerdir.

3. Söke Jandarma Kriminal Labaratuvar Müdürlüğü'nün 28.03.2014 tarihli Uzmanlık Raporu'nda, suça konusu kira sözleşmesinde yer alan yazıların katılan ve sanıkların eli ürünü olmadığının, sanık ...'nın adının altındaki imzanın sanık ... eli ürünü olduğunun, sanık ...'in adının altındaki imzanın da sanık ... eli ürünü olabileceğinin, sözleşme üzerinde katılana atfen bulunan imzanın katılan eli ürünü olmadığının, bu imzanın farklı bir şahıs tarafından uydurma atıldığının tespit edildiği görülmüştür.

4. Mahkemede, bozma kararından sonra, 28.10.2019 tarihli celsede, adli emanetin 2014/142 sırasına kayıtlı suça konu belgenin incelenmesinde, kira sözleşmesinin aldatıcılık niteliğini haiz olduğu değerlendirilmiştir.

5. Yapılan yargılama sonunda, suça konu kira sözleşmesi, bu belge üzerindeki kiralayan adına atılmış olan imzanın katılanın eli ürünü olmadığına dair bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından; her ne kadar sanıklar katılan adına imzayı atmadıklarını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiş iseler de;

sanıkların her ikisinin de üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsurunun gerçekleşerek sübut ettiği sanıkların sahte olarak düzenledikleri özel belgeyi gerçek bir durumu belgelemek amacıyla tanzim ederek kullanması sonucu suçun yasa normunda düzenlenen tipiklik unsurunun gerçekleştiği, bu husus gerek katılanın beyanı ve Yargıtay bozma ilamı uyarınca adli emanetten celp edilen belge üzerinde huzurda yapılan inceleme ile gerek ise sanıkların tevil yollu ikrarları ile sarih olduğu kanaatine varılarak sanık ... ile temyiz dışı sanık ...'nın atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

6. Suça konu sahte kira sözleşmesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2019 tarihli ve 2019/621 Esas, 2019/672 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,