Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/4389 K.2021/1793

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.11.2007 tarihli, 2007/248-251 sayılı ve 20.10.2009 tarihli, 2009/89-243 sayılı kararları ile uyum gösteren Genel Kurul ve Daire kararlarında açıklandığı üzere, Ceza Yargılama Kanununda mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nin 193/2. maddesinin, dosya kapsamına göre ilk bakışta mahkûmiyet dışında bir hüküm kurulması gerektiğinin anlaşılması hali ile sınırlı olarak uygulama yerinin mevcut olduğu,

delil takdiri ile hüküm kurulması halinde sanığın sorgusunun yapılması gerektiği gözetilmeden dosyada mevcut deliller tartışılarak beraat kararı verilmesi yasaya aykırı ise de, sanığa yüklenen “Resmi Belgenin Düzenlenmesinde Yalan Beyan” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan iddianame tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,