Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/6014 K.2024/2230

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2014 tarihli ve 2014/216 Esas, 2014/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2014 tarihli ve 2014/216 Esas, 2014/339 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 10.12.2019 tarihli ve 2019/6456 Esas, 2019/9172 Karar sayılı kararı ile; Mahkemenin yargı çevresi dışında, başka suçtan ...T Tipi Kapalı Cezaevinde hükümlü bulunan sanığın hükmün tefhim olunduğu oturuma getirtilmesi veya SEGBİS yolu ile katılımı sağlanmadan yokluğunda mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine, Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2020/1 Esas, 2020/95 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına itiraz ederek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihi olan 28.02.2014 tarihinde...İlçe Emniyet Müdürlüğü görevlilerince...l Cad. üzerinde yaptıkları uygulamada sanığın otomobilinin durdurularak kimlik sorulduğunda ...adına düzenlenmiş ancak üzerinde sanığın fotoğrafı bulunan sürücü belgesini ibraz ettiği, başlatılan soruşturma sonunda, sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2.Sanık savunmasında; suç tarihinde ...Açık ceza evinden firar ettiğini, yakalanmamak için yerde bulduğu ...isimli tanımadığı bir kişiye ait sürücü belgesinde fotoğraf değişikliği yaptırdığını ve üzerinde taşırken yakalandığını, herhangi bir suçta kullanmadığını beyanla atılı suçu kabul etmiştir.

3....Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 05.03.2014 tarihli Uzmanlık Raporunda özetle inceleme konusu sürücü belgesinin tamamen sahte olarak düzenlendiği ve ilk nazarda sahteliğinin anlaşılamayacağından aldatma kabiliyetinin bulunduğu tespit edilmiştir.

4.Mahkemede, bozma kararından önce, 24.06.2014 tarihli celsede, adli emanetin 2014/3672 sırasında kayıtlı kapalı zarf içerisinde ve güvenlikli poşette bulunan sürücü belgesinin yapılan incelemesinde ...adına... trafiğinden verilmiş gözüken 15.11.2011 tarihli A2-B sınıfı,...seri nolu sürücü belgesi olduğu, belgenin kağıt kalitesi, üzerindeki yazıların biçimi, fotoğrafın montaj şekli itibari ile orijinal belge görünümünde olduğu, üzerinde silinti ve kazıntının olmadığı, sürücü belgesinin aldatma kabiliyetinin bulunduğu değerlendirilmiştir.

5.Mahkeme, sanığın ikrarı, uzmanlık raporu, dosyada mevcut tutanak ve raporlar ile tüm dosya kapsamından sanığın sahte sürücü belgesi taşımak ve kullanmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediğini kabul ederek mahkûmiyet hükmü kurmuştur.

6. Suça konu sahte sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen.

Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2014 tarihli ve 2014/216 Esas, 2014/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uygulanırken Eyüp (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1070 Esas ve 2010/1076 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alındığı, kararın yalnız sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 10.12.2019 tarihli ve 2019/6456 Esas, 2019/9172 Karar sayılı kararıyla hükmün bozulduğu,

bozma sonrası sanık hakkında hüküm kurulurken önceki tekerrüre esas alınan ilamdan daha ağır hükümlülük içeren Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/14 Esas ve 2009/212 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alındığı anlaşılmış, önceki hükümde aleyhe temyiz bulunmadığından, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası ve 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususu dışında hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bakırköy 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2020/1 Esas, 2020/95 Karar sayılı kararına yönelik hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Hüküm fıkrasının beşinci paragrafında yer alan "Sanığın Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/14 esas,

2009/212 karar sayılı kararları dolayısıyla tekerrüre esas sabıkalarının bulunduğu anlaşılmakla sanığa verilen hapis cezasının TCK nın 58/6 maddesi uyarınca MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, AYRICA MÜKERRİR HAKKINDA CEZANIN İNFAZINDAN SONRA DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİ UYGULANMASINA, " ibaresinden sonra gelmek üzere "aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son ve 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, Eyüp (Kapatılan) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/05/2010 tarih 2005/1070 Esas,

2010/1076 Karar sayılı ilamı nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,