Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/6077 K.2023/7903

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2015/441 Esas, 2015/875 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Katılan ...'a karşı resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'ye karşı resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi ileri sürmediği anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Hırsızlık suçunun şüphelisi olarak yakalanan sanığın üzerinde yapılan aramada üzerlerinde kendisine ait fotoğraflar bulunan ancak katılanların kimlik bilgilerini ihtiva eden suça konu nüfus cüzdanlarının ele geçirilmesi nedeniyle yürütülen soruşturma sonucu resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasında, sanığın suça konu nüfus cüzdanlarındaki fotoğrafları değiştirmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği, eylemlerinin ayrı suçları oluşturduğu ve katılan ...'nün kimlik bilgilerini ihtiva eden sahte nüfus cüzdanını birçok kez kullanması nedeniyle bu katılana karşı suçun zincirleme şekilde işlendiği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Belgelerde sahtecilik suçlarından aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hâkime ait olduğu dikkate alınarak, adli emanet memurluğunun 2015/155 sırasında kayıtlı suça konu nüfus cüzdanlarının getirtilip incelenerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcılık niteliklerinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve belge asıllarının denetime olacak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli ve 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, hukuki konusu kamu güveni olan belgelerde sahtecilik suçlarında mağdurun, kamu olduğu nazara alındığında, somut olayda, sanığın savunmasına göre, aynı anda ele geçen suça konu nüfus cüzdanlarında fotoğraf değişikliğinin farklı tarihlerde yapıldığı anlaşıldığından, sanığa yüklenen eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında iki ayrı resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

3. Kabule göre;

a. Resmi belgede sahtecilik suçu seçimlik hareketle işlenebilen bir suç olup sahte resmi belgeyi düzenleyen ve kullanan kişinin aynı kişi olması ve sahte belgenin düzenlenip zaman içerisinde farklı tarihlerde kullanılması durumunda hukuki kesinti oluşmadığı müddetçe tek bir sahtecilik suçu oluşacağı nazara alındığında, sanığın, fotoğraf değişikliği yapmak suretiyle sahteleştirdiği katılan ...'nün kimlik bilgilerini ihtiva eden suça konu nüfus cüzdanını hukuki kesinti oluşmaksızın kullanmaktan ibaret eyleminin, tek bir sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapılmak suretiyle fazla ceza hükmedilmesi,

b. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca yapılan takdiri indirim neticesinde sonuç hapis cezasının "2 yıl 1 ay" yerine "1 yıl 13 ay" olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

c. Adli sicil kaydına göre birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğü bulunan sanık hakkında hangi ilamın tekerrüre esas alındığının kararda gösterilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

d. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2015 tarihli ve 2015/441 Esas, 2015/875 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,