Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/6187 K.2024/9040

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın cezalandırılması gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde Genel Cerrahi Uzmanı olan sanığın, ameliyat ve üç kere muayene ettiği tanık ... adına 07.08.2008, 21.08.2008 ve 06.09.2008 tarihli reçeteleri şikayetçinin bilgisi dışında gıyabında sahte olarak düzenlemek suretiyle hakkında zincirleme kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, hastanın bilgisi dışında reçete veya sağlık kurulu raporunda belirtilen malzemeleri yazmadığını, tanık ... suç tarihinde 15 yaşında olduğundan bu tür malzemelerin medikalde hastanın vekaleti olmadan başkası tarafından alınmasının mümkün olmadığını, hasta küçük yaşta olduğu için yasal temsilcileri tarafından bunların alınmış olabileceğini, yazılan ilaçlar ve diğer medikal malzemelerin tedavinin gerekleri olarak yazıldığını beyanla suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Adana Valiliği tarafından sanık hakkında 4483 sayılı yasa uyarınca yapılan ön inceleme sonucu soruşturma izni verilmesine karar verildiği, söz konusu kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. Tanık ..., suça konu reçetelerde yazılı vakumlu yara kapama ve yara toplama setlerini hiç kullanmadığını beyan etmiştir.

5. Tanık ...., tanık ....'yü görüp görmediğini hatırlayamadığını, ancak hastanın muayenesini ve tedavisini yapan hekimin önerisine genel olarak diğer hekimlerin uyduğunu, mümkünse hastayı da gördüklerini, sağlık kurulu raporundaki imzanın kendisine ait olduğunu beyan etmiştir.

6. Tanık ..., hatırladığı kadarıyla hasta ikinci kez ameliyat olduğu için yarasının daha çabuk toparlanması amacıyla bu raporda belirtilen malzemelerin yazıldığını, hastayı görmeden raporu imzalamalarının mümkün olmadığını, sağlık kurulu raporundaki imzanın kendisine ait olduğunu beyan etmiştir.

7. Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulu raporuna göre, hasta ....'nün, pylonoidal sinüs tanısıyla Adana Devlet Hastanesine yatırılarak 23.07.2008 tarihinde ameliyat edildiği, ameliyat sonrasında gelişen nüks sonucu ortaya çıkan açık yara nedeniyle yeniden yatırılıp 6 adet vakum yardımlı kapama seti ve 6 adet vakum yardımlı toplama seti yazılmış olduğu ve bu medikal malzemenin temin edilebilmesi için dosyada mevcut 07.08.2008 tarih ve 4235 sayılı sağlık kurulu raporunun düzenlendiği,

hastaya yazılan bu medikal malzemelerin açık yaraların tedavisinde kullanılan malzemeler olduğu ve adı geçen hasta için uygulanabileceği, dosya kapsamı dikkate alındığında yazılan bu malzemelerin hastanın tedavisi ile uyumlu olup, büyük ölçüde de kullanılmış olduğu, dolayısıyla söz konusu sağlık kurulu raporunun tıp kurallarına uygun olarak düzenlendiği, raporda belirtilen 2,5 aylık tedavi sürecinde belli aralıklarla benzer sağlık kurulu raporlarının düzenlenebileceği ve bu raporlarda belirtilen ilaç ve medikal malzemelerin uygun dozda reçeteye yazılabileceği oy birliği ile mütalaa edilmiştir.

8. Mahkemece, sanığın aksi ispatlanamayan savunması, bu savunmayı destekleyen sağlık kurulu raporunda imzaları bulunan tanıklar .... ve ....'nin beyanları, hasta ...'nün suç tarihinde 15 yaşlarında olması nedeniyle yazılan malzemelerin medikalde hastanın vekaleti olmadan başkası tarafından alınmasının mümkün olmadığından malzemelerin kim tarafından teslim alındığı konusunda SGK İl Müdürlüğü ve ilgili medikal şirketine yazılan yazılara rağmen malzemelerin kim tarafından teslim alındığının belirlenememesi,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulu'nun 06.01.2016 tarihli raporu da birlikte değerlendirildiğinde sanığın, tanık ....'nün bilgisi dışında gıyabında sahte reçeteler düzenlediğine dair iddianın tam olarak aydınlatılamamasının sanık aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,