Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/6275 K.2023/7602

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/573 Esas, 2015/821 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası,62 , 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve suça konu belgenin müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; mahkemece verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay tarihinde , Menemen Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğine vermiş olduğu 22.09.2014 tarihli dilekçe ile Yunanistan'dan aldığını belirttiği 120540714 numaralı sürücü belgesini ülkemiz sürücü belgesine çevirmek istediğini belirttiği, Menemen Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliği tarafından yapılan yazışmalar sonucunda söz konusu sürücü belgesinin sahte olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında, Yunanistan'a hiç gitmediğini, Menemen Belediyesinde çalışan bir arkadaşının 3.000,00 TL karşılığında kendisine Yunanistan'dan sürücü belgesini temin ettiğini sürücü belgesinin sahte olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

3. ... Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından 14.01.2015 tarihli raporda sanığın sunduğu sürücü belgesinin tümden sahte olduğunun ve aldatma kabiliyetinin bulunduğu tespit edilmiştir.

4. ... İl Emniyet Müdürlüğü tarafından 24.09.2014 tarih ve 14176 sayılı yazıyla sanık tarafından ibraz edilen sürücü belgesinin doğruluğunun tespiti için T.C. Selanik Başkonsolosluğuna sorulduğu, bu yer tarafından Yunanistan ülkesinin ilgili birimleriyle yapılan yazışma sonucunda 18.11.2014 tarihli cevabı yazıda sanık ... hakkında 120540714 numaralı sürücü belgesinin olmadığının ... İl Emniyet Müdürlüğüne bildirildiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın resmi belgede sahtecilik suçu işlediği sabit görülerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Yunanistan ülkesinden alınan sürücü belgelerinin dönüştürülmesi için yapılan başvurularda suç tarihindeki mevzuat gereği emniyet makamlarının belgenin doğruluğunu menşeinden araştırma yükümlülüğü bulunup bulunmadığı sorularak, belgenin doğruluğunun ilgili ülke nezdinde araştırılması zorunluluğu bulunduğunun tespiti hâlinde, suça konu sürücü belgesi mevzuat gereği hukuki sonuç doğurmayacağından yüklenen suçu unsurları itibarıyla oluşmayacağı; mutad araştırma yükümlülüğü olmadığının tespiti hâlinde ise, belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tespitinin hâkime ait olduğu dikkate alınarak,

öncelikle Yunanistan ülkesine ait sürücü belgesinin suç tarihindeki orijinal örneği temin edilerek belgeler üzerinde karşılaştırmalı olarak gözlem yapılıp özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, suça konu sürücü belgesinin aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının gerekçeli kararda tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve incelemeyle hüküm kurulması,

2. Kabule göre; Adli Emanetin 2015/59 sırasında kayıtlı sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanması yerine, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Menemen 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/573 Esas, 2015/821 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,