Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/661 K.2023/565

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2015 tarihli ve 2014/259 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca, iki kez, 1 yıl 8 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükümleri temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; sanığın kesinleşmiş cezasının bulunduğu, bu nedenle yakalanmamak için ne şekilde ele geçirdiği tespit edilemeyen mağdurlara ait orijinal sürücü belgeleri üzerinde bulunan fotoğrafları çıkartarak yerine kendi fotoğrafını yapıştırdığı ve tahrifatla oluşturduğu bu sürücü belgelerini üzerinde taşımaya başladığı,

suç tarihinde görevli ... ... tarafından şüphe üzerine durdurulduğunda ve kimliği sorulduğunda mağdur ... adına düzenlenmiş ve üzerinde kendi fotoğrafı bulunan sürücü belgesini ibraz ettiği, şüpheli tavırlar sergilemesi üzerine yapılan üst aramasında mağdur ... adına düzenlenmiş ve üzerinde kendi fotoğrafı bulunan sürücü belgesi ile kendi adına düzenlenmiş nüfus cüzdanının ele geçirildiği,

alınan ekspertiz raporunda sanıkta ele geçirilen sürücü belgelerinin orijinal olduklarının, ancak fotoğraf yuvasındaki fotoğraflarının çıkartılarak başka fotoğraf yapıştırılmak suretiyle tahrifat yapıldığının, bu tahrifatın hüsnüniyetli şahsılar tarafından ilk bakışta fark edilmeyeceğinden bu kişilere karşı aldatma kabiliyetini haiz olduğunun belirtildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği anlaşıldığından sahte olarak oluşturulan belge adedince olmak üzere iki kez cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın, üzerine atılı suçlamayı tevilli olarak ikrar ettiği belirlenmiştir. 3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, ... Kriminal Polis Laboratuvarının 14.02.2014 tarihli uzmanlık raporu, ........2013 tarihli ön inceleme raporu, suça konu iki adet sürücü belgesinin asılları, suçtan zarar görenlerin beyanları ve sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 tarih, 2011/8-335 Esas ve 2012/1804 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği dikkate alındığında;

dosyada aslı bulunan suça konu iki adet sürücü belgesi üzerinde heyet olarak yapılan inceleme ve gözlemde, belgelerin üzerinde soğuk mühür izi bulunmadığının ve fotoğrafların sonradan yapıştırıldığının ilk bakışta kolaylıkla anlaşılması karşısında, suça konu belgelerin bu haliyle aldatıcılık nitelikleri bulunmadığı ve atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

2. Kabule göre de. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un “Kamu güvenine karşı suçlar’' bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “belgede sahtecilik” suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde "değişik zamanlarda" denilmesi ve aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağının bulunmaması karşısında;

dosya kapsamına göre aynı anda ele geçen suça konu sahte belgelerin farklı tarihlerde düzenlendiğine dair kesin delilin bulunmadığı, buna göre eylemin ... bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, sahte belge sayısının 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden, resmi belgede sahtecilik suçundan iki kez mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.04.2015 tarihli ve 2014/259 Esas, 2015/157 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, kısmen değişik gerekçeyle Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,