Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/6684 K.2023/5201

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2010 tarihli ve 2009/447 Esas, 2010/236 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 2. Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/153 Esas, 2015/374 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 207 nci, 62 nci, 49 uncu ve 50 nci maddesi uyarınca 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi atılı suçu işlemediğine, cezanın ağır olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikayetçiye ait gayrimenkulun haberi olmadan sanık tarafından kiralanması ve buna ilişkin sahte hazırlanan kira sözleşmesinin vergi dairesine sunulması şeklindeki eylem nedeniyle sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, şikayetçinin ameliyat için Ankara'da bulunduğu sırada söz konusu yer için hazırladığı matbu sözleşmenin muhasebecisi tarafından kullanıldığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Şikayetçinin oluşu doğruladığı, aşamalarda şikayetinden vazgeçtiği, alınan bilirkişi raporunda şikayetçi adına atılan imzanın ona ait olmadığı, sanık adına atılan imzanın sanığa ait olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkeme sanık savunması, şikayetçi beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine karar vererek temyiz konu mahkumiyet kararını vermiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca,hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.06.2010 tarihinden denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 05.11.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Vergi Dairesinden gelen yazı cevabına göre belge aslının bulunmadığının, aslı gibidir kaşe ve imzalı fotokopisinin gönderildiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 14.10.2003 tarihli ve 232/250 sayılı kararında da açıklandığı üzere, onaysız fotokopi şeklinde olan belgelerin hukuki sonuç doğurmaya elverişli olmadığı ve aldatıcılık niteliği bulunmayacağından özel belgede sahtecilik suçunun unsurları itibarıyla oluşmayacağı nazara alındığında.

Vergi Dairesinden suça konu belge asıllarının ibraz edilip edilmediği, ibraz edilmiş ise belge asılları görüldükten sonra, aslı gibidir onay işleminin yapılıp yapılmadığının sorulması, belge aslının ibrazı üzerine aslı gibidir onayı yapıldığının belirlenmesi halinde belgenin hukuki sonuç doğuracağı, suça konu belgelerin aslının görülmeden sadece kurumlarında bulunan fotokopi belge yönünden aslı gibidir kaşesinin basıldığının anlaşılması halinde ise, aslı ele geçirilemeyen fotokopi belgenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı,

imza, yazı ve kaşenin aidiyeti hususunda fotokopi belge üzerinde kriminal inceleme yapılamayacağı gibi aldatıcılık yönünden inceleme yapılması imkânı bulunmadığından, atılı suçun unsurları itibarıyla oluşmayacağı cihetle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma neticesinde sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de, özel belgede sahtecilik suçundan yargılandığı davada hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2015 tarihli ve 2015/153 Esas, 2015/374 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin/son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,