Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/6964 K.2023/9677

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/97 Esas, 2015/894 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, ayrıca sanık ... hakkında aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar, haklarında verilen kararları temyiz etmek istediklerini belirterek temyiz talebinde bulunmuşlardır.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde başka bir soruşturma nedeniyle sanıkların evlerinde yapılan aramada, üzerinde sanık ...'ın fotoğrafının bulunduğu ...'ın kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş nüfus cüzdanı ile üzerinde sanık ...'ın fotoğrafının bulunduğu ...'ın kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş nüfus cüzdanının ele geçirildiği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanıkların suçlamayı kabul etmesi,

suça konu nüfus cüzdanları üzerinde fotoğraf değişikliği suretiyle tahrifat yapıldığı ve aldatma kabiliyetini haiz olduklarına dair uzmanlık raporu, mahkemece suça konu belgeler üzerinde yapılan gözlem ve edinilen kanaat ile toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilip sanıklara yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararlarının verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Dosyada aslı bulunan suça konu nüfus cüzdanları üzerinde Heyetimizce yapılan incelemede.

Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulamasına İlişkin Yönetmelik'in 130 uncu maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen "soğuk damga fotoğraf üzerine gelecek ve fotoğrafın görüntüsünü bozmayacak şekilde ve nüfus cüzdanın plastikle kaplanması işleminden sonra ayyıldıza doğru uygulanır." hükmüne uygun olarak fotoğraf üzerinde soğuk mühür izinin olmadığının, fotoğrafın fotoğraf hanesine uyum sağlamadığının, belgeye sonradan yapıştırılmış olduğunun ilk bakışta kolaylıkla anlaşılması karşısında;

nüfus cüzdanının bu hali ile aldatıcılık niteliği bulunmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

2. Kabule göre de;

a) Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Sanık ... hakkında; tekerrüre esas alınan ilama konu 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki konut dokunulmazlığını ihlal suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiği,

Nedenleriyle, sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 44. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2015/97 Esas, 2015/894 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,