Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/11184 K.2022/6239

1-Sanığın oğlu ... ile katılan ...’ın vefat eden eşi ...’ın ortak hayvancılık işi yaptıkları, ... isimli şahıstan yem alarak borçlandıkları, sanık ...’ın da bu borçlara kefil olduğu, kefil olan ...’ın güvence olarak borçlusu ..., kefili ... olan bir senet aldığı, ...’ın borcu eşi tarafından ödendiği halde sanık ...’ın güvence olarak aldığı senedi icraya koyduğu ve bedelsiz senedi kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda; tanık ...’ın 11.02.2014 tarihli duruşmada alınan beyanında senedin bedel kısmını boş bırakarak babası olan sanığa verdiklerini açıklaması,

sanığın 11.02.2014 tarihli duruşmada senedin bedel kısmını doldurduğunu, 14.10.2015 tarihli duruşmada ise senedin sadece tarih kısmını doldurduğunu beyan etmesi karşısında; ... tarafından imzalanmış senedin tarih ve bedel kısmı doldurularak icra takibine konulduğu, sanığın suça konu senetleri hukuka aykırı bir şekilde ele geçirdiğinin ispat edilemediği, bu haliyle eylemin TCK'nin 209/1. maddesinde düzenlenen açığa atılan imzayı kötüye kullanma suç tanımına uyduğu,

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 24.03.1989 tarih ve 1/2 sayılı kararında öngörüldüğü üzere, açığa atılan imzanın kötüye kullanılması suçunun yazılı delille ispatı zorunlu olup, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun cevaz verdiği haller dışında tanık anlatımlarına dayanılmasının mümkün olmadığının anlaşılması karşısında;

suça konu senedin bedelinin ödendiğine dair yazılı bir delil ve belge bulunup bulunmadığı sorularak ve ayrıca suça konu senet üzerindeki imza ve yazıların aidiyeti hususunda kriminal inceleme yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

2)Kabule göre de;

a)5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli 2020/81 Esas ve 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında; sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,