Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/11911 K.2022/514

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçları ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan; Mahkûmiyet, Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan; Beraat

A)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen esastan ret kararı ile sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ... müdafisi, katılan ... vekili ve katılan hazine vekilinin temyizlerinin incelenmesinde:

5271 sayılı CMK'nin 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adli para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ile aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı, atılı suçun 7188 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na eklenen 286. maddenin 3. fıkrasında belirtilen temyiz edilebilecek suçlar arasında da yer almadığı anlaşılmakla, sanık müdafisi ve katılan vekillerinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

B)Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan ... vekili ve katılan hazine vekilinin temyizlerinin incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, katılanlar vekillerinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Beraat hükümleri verilirken kanun maddesinin CMK’nin “223/2-e” maddesi yerine, “223/1-e” şeklinde hatalı yazılması,

Yasaya aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 303. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “223/1-e” ibaresinin çıkartılarak, yerine “223/2-e” ibaresinin yazılması suretiyle, temyiz istemlerinin DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE,

C)Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan ... vekilinin temyizlerinin incelenmesinde:

Sübutu halinde TCK’nin 251/2. maddesinde düzenlenen suçun oluşacağı ve sanık ... yönünden suç tarihinin “10.04.2009” olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

D)Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanıklar müdafileri ve katılan ... vekilinin temyizlerinin incelenmesinde:

1-)Sanık ... yönünden. Edirne Çiftçi Mallarını Koruma Dairesi Başkanlığında çalışan sanığın, çiftçiler tarafından yapılan ödemelere ilişkin alt ve üst nüshaları farklı şekilde tahsilat makbuzları düzenleyerek, kurumun kasasında olması gereken parayı mal edindiğinin iddia ve kabul olunduğu olayda.

4081 sayılı Çiftçi Mallarının Korunması Hakkında Kanun’un 23. maddesinde yer alan, “Bu Kanun ile vazifedar olanların vazifeleri dolayısıyla işledikleri suçlarla ilgili olarak Türk Ceza Kanununun kamu görevlilerine ilişkin hükümleri tatbik olunur.” şeklindeki hüküm ile tahsile ilişkin açık ve yazılı bir görevlendirme bulunmasının gerekmemesi karşısında; sanığın eyleminin zimmet suçunu oluşturacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nin 280/2. maddesi gereğince bu suçtan kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak, sanığın “hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma” suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-)Sanıklar ..., ..., ... ve ... yönünden; somut olayda Edirne Çiftçi Mallarını Koruma Dairesi Başkanlığında, başkan, başkan yardımcısı ve yönetim kurulu üyesi olarak görev yapan sanıkların eylemlerinin, TCK’nin 251/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin gerekeceği, ancak; sanıkların suçlamayı kabul etmemeleri, eylemin rutin bir denetimle ortaya çıkmaması,

zimmet suçunun işlenmesinde sahte belge kullanılması ve 4081 sayılı Kanunun 11. maddesi de dikkate alındığında, bu haliyle TCK’nin 251/2. maddesinde düzenlenen “denetim görevinin ihmali sonucu zimmete neden olma” suçunun da sübut bulmadığı ve bu nedenlerle sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek sanıklar hakkında TCK’nin 257/2. maddesi uyarınca “görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,