Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/12090 K.2025/2790

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hüküm temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2018 tarihli ve 2010/1084 Esas 2018/662 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilecek sahte banka veya kredi kartı üretme satma suçundan ayrı ayrı TCK’nın 245/3, 43-1, 52 -2 ve 53 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 4.500,00 TL adli para cezası ve TCK'nın 245-2, 43-1,, 52 ve 53 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve 4.500,00 TL cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2019/2194 Esas, 2020/1246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 207/1, 66-1-e CMK'un 223-8 maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, ilk derece mahkemesince sanık hakkında TCK 207-1 maddesine belirtilen özel belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması talep edilmişse de sanığın üzerinde kendi fotoğrafı olan mağdur ...'a ait sürücü belgesi ve nüfus cüzdanı bilgileri ile kredi kartı sözleşmesi ve kart başvuru formları düzenletip imzalaması özel belgede sahtecilik olarak değerlendirilmediği ve bu eylemin sadecebaşkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilecek sahte banka veya kredi kartı üretme suçu kapsamında kaldığı kanaati ile hüküm kurulmuş ve taraflarca bu husus İstinaf konusu yapılmadığından ve kesinleşmiş olması nedeniyle istinaf

kararında istinaf konusu olmayan TCK 207-1 maddesinde belirtilen özel belgede sahtecilik suçundan düşürülme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna dolayısıyla istinaf kararının bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın aslı ele geçirilemeyen sahte sürücü belgesiyle bankaya başvurarak sözleşmeyi de imzalamak suretiyle kredi kartı çıkarttığı ve bu kredi kartını kullanarak menfaat temin ettiği bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen olayda. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu 04.07.2022 tarihli ve 2020/449 Esas, 2022/514 Karar sayılı "...

5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 37/2. maddesinde yer alan 'kredi kartı veya üye iş yeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler' şeklindeki düzenlemenin sözleşmenin imzalanmasını da kapsayacak aşamaya kadar uygulanabileceği, kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra kartın üretilmesi hâlinde 5237 sayılı TCK'nın 245/2, sahte üretilen bu kartın kullanılarak menfaat temin edilmesi hâlinde ise 245/3. maddesine temas eden suçu oluşturacağı,Kredi kartı başvuru formu ve genel hizmet sözleşmesinde yapılan sahtecilikler,

5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 37/2. maddesindeki gerçeğe aykırı kredi kartı sözleşmesi düzenlemek suçu kapsamında kaldığı ancak TCK'nın 245. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen sahte kredi kartı üretme suçunun 5464 sayılı Kanun'un 37. maddesinin ikinci fıkrasında hüküm altına alınan kredi kartı sözleşmesindeki sahtecilik suçunu bünyesine aldığı ve bu suçu tükettiği, diğer bir anlatımla kredi kartı sözleşmesindeki sahtecilik suçunun sahte kredi kartı üretme suçunun unsuru olduğu" yönündeki kararı da dikkate alınarak,

sanığın aslı ele geçirilemeyen sürücü belgesi ile bankadan kredi kartı almak için kart sözleşmesini imzalayarak üretilen kredi kartıda alıp kullanmış olması karşısında. TCK'nın 245 inci maddesinin iki ve üçüncü fıkralarındaki suçların ayrı ayrı oluşmuş olduğu gözetilmeden suç vasfının özel belgede sahtecilik niteliğinde olduğunun kabulü ile sanık hakkında yazılı şekilde düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde çıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,