Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/12841 K.2023/3403

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2011 tarihli ve 2009/452 Esas, 2011/341 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 141 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2011 tarihli ve 2009/452 Esas, 2011/341 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 08.06.2016 tarihli ve 2015/8901 Esas, 2016/7450 Karar sayılı kararı ile "Katılanın bankadan 2000 TL para çektiği, sanık ve yanındaki temyiz dışı sanık ...'ın katılana, hayır işi yapacaklarını söyleyerek 1500 TL para bıraktıkları, bu parayı fakirlere dağıtmasını istedikleri, katılanın yanından ayrıldıktan beş dakika sonra geri gelerek "sende haramsız para varmı, varsa onları da okutalım" dedikleri katılanın bankadan çekmiş olduğu 2000 TL'yi sanıklara verdiği, parayı alıp uzaklaşan sanıkların geri dönmedikleri bu şekilde dolandırıcılık suçunun işlendiği iddia edilen olayda;

Sanığın hileli hareketlerle katılanın parasını okutmak üzere alıp menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2017 tarihli ve 2017/13 Esas, 2017/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış ... gözetilerek 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına, delillerin takdirinde hata edildiğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemece; mağdurun bankadan 2.000,00 TL para çektiği, sanık ve temyiz dışı sanık ...'ın mağdura hayır işi yapacaklarını söyleyerek 1.500,00 TL para verip bu parayı fakirlere dağıtmasını istedikleri, mağdurun yanından ayrıldıktan beş dakika sonra geri gelerek "Sende haramsız para varmı, varsa onları da okutalım" dedikleri, mağdurun bankadan çektiği 2.000,00 TL'yi sanıklara verdiği,

parayı alıp uzaklaşan sanıkların geri dönmedikleri, sanığın hileli hareketlerle mağdurun parasını okutmak ve temizlemek üzere alıp menfaat temin etmesi ve olayın başında mağdura hayır işi yapacaklarını söyleyip 1.500,00 TL para vererek bu parayı fakirlere dağıtmasını istemesi, hayır ve okutma kavramlarının İslam dininin terminolojisinde yer alması karşısında, sanığın İslam dininin kavramlarını kullanıp mağdurun dini duygularını istismar ettiği, bu şekilde dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Sanığın, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği belirlenmiştir. 3.Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, mağdurun ve tanık S.A.nın beyanları, sanığın adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Sübuta ilişkin temyiz isteği yönünden; Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2017 tarihli ve 2017/13 Esas, 2017/205 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,