Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13324 K.2024/2961

Şikâyetçi Kurum vekilinin 06.11.2014 tarihli dilekçesinin kamu davasına katılma talebini içermesine rağmen, katılma hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği anlaşıldığından, müşteki vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası ve 237nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gaziantep 2. Ağır Mahkemesinin, 06.11.2014 tarihli ve 2014/393 Esas ve 2014/396 Karar sayılı kararı ile sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a ve c bentleri gereğince beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, suçun oluştuğu, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıklardan ..., ...,...,...,... ve ...'nin gerçekte doğum yapmadıkları halde bu kişilerin Sosyal Güvenlik belgelerinin ve bilgilerini bu sanıkların rızası dahilinde Sosyal Güvenlik güvencesi olmayan diğer bir kısım sanıklara verildiği ve katılan kurumun zararına sebep olunduğu bu şekilde atılı suçun işlendiği iddia olunan somut olayda; sanıkların üzerlerine atılı suça ilişkin eylemlerinin katılan kurumca yapılacak basit bir inceleme ile ortaya çıkarılabileceği,dolayısıyla sanıkların eylemlerinde aldatma yeteneğinin bulunmadığı bu açıdan suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle temyize konu beraat hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,