Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/13528 K.2023/2622

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2011 tarihli ve 2011/13 Esas, 2011/215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 ... ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine, denetim süresi belirlenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... (Kapatılan) 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2011 tarihli ve 2011/13 Esas, 2011/215 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.12.2014 tarihli ve 2013/6212 Esas, 2014/22145 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde tanımlanan suçu oluşturmasına karşın suç vasfında yanılgıya düşülerek 157 nci maddesindeki suçtan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2015/13 Esas, 2015/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve (son) cümlesi 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 3.160,00 TL adi para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, delillerin yeterince incelenmeden hüküm kurulması nedeniyle kararın usul ve yasaya aykırı olduğu iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, "bilnet.bilgisayar.com.tr" isimli internet sitesini kurarak ve gerçeği yansıtmayan firma bilgisi de yazarak uygun fiyatlarla bilgisayar satışına ilişkin ilanlar verdiği, katılanın bu ilanları görerek bilgisayar almak için sipariş verdiği, sipariş formunu oluşturması üzerine katılan tarafından sanığın hesabına 1.580,00 TL ödeme yapıldığı ancak buna karşın sanık tarafından bilgisayarın kendisine gönderilmediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Sanık soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde; katılandan parayı aldığını, ancak ekonomik kriz nedeniyle elinde bilgisayar olmadığı için gönderemediğini, dolandırıcılık kastı ile hareket etmediğini ifade etmiş, mahkemedeki savunmasında ise hesaptan parayı çektiğini ancak bilgisayarı gönderemediğini beyan etmiştir.

3. Mahkemece sanık savunması, hesap bilgileri ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu kabulü ile temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile düzeltilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2015/13 Esas, 2015/76 Karar kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görünen;

a. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan verilen hükümde.

5237 sayılı Kanun 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği halde, somut olayda elde edilen haksız menfaat miktarının 1.580,00 TL olduğu cihetle,

adli para cezasına esas temel gün sayısının 158 gün olarak belirlenmesi yerine 5 gün şeklinde belirlenip uygulama yapılması ve sonuç cezanın da 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (t) bendi ve son cümlesi uyarınca 3.160,00 TL'ye çıkarılması suretiyle sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,

b. Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 ... maddesiyle yapılan değişiklik gözetilmeden, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin ihtarat yapılması, c. 5237 sayılı Kanun'un 53 ncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2015 tarihli ve 2015/13 Esas, 2015/76 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında adli para cezasına ilişkin olarak yer alan "5",

"4" ve "80 TL" ibarelerinin çıkarılıp yerlerine sırasıyla 5237 sayılı TCK'nin 158/1-f- son maddesi uyarınca adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin 2 katından az olamayacağından suçtan 1.580,00 TL menfaat elde edilmiş olması nedeni ile sanığın "158", "131" ve "2.620,00" ibarelerinin yazılması hüküm fıkrasından sanığın 3.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 6. paragrafın tamamen çıkarılması yine hüküm fıkrasından TCK'nin 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraftan "ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin bildirilmesine" ibaresinin çıkartılarak,

yerine "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 106/3. maddesi gereğince infazına" ve hüküm fıkrasından TCK'nin 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılarak yerine "sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53 üncü maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı da gözetilerek uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,