Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/14825 K.2023/2061

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği Mahkemece hükmün yasa yolu kısmında temyiz süresi 15 gün olarak belirtilerek sanığın yanıltıldığının anlaşılması karşısında, sanık tarafından 19.12.2018 tarihli temyiz dilekçesinin verildiği, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2013 tarihli ve 2012/186 Esas, 2013/379 Karar sayılı kararının sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2013 tarihli ve 2012/186 Esas, 2013/379 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04.04.2017 tarihli 2015/1683 Esas, 2017/8600 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli ve 2017/438 Esas, 2018/900 Karar sayılı kararı ile temyiz dışı sanık ... hakkında üzerine atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında olup, uzlaşmaya tabi olduğu ve uzlaşmanın sağlandığı anlaşıldığından, sanık ... hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü ve 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi gereğince düşürülmesine, sanık ... hakkında ise dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 51 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep belirtmeden karara ve uzlaşma hususuna itiraz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde Ankara'da bulunan ve tapuya kaydı olmayan bir takım arazilerinin tespiti ile tapularının alınması için katılanın sanık ve temyiz dışı sanık Ercan Çelik ile anlaştığı, sanıkların da Ankara Büyükşehir Belediyesi'nde tanıdıkları olduğu, tapuda kayıtlı hale gelmemiş gayrimenkulleri tespit edebilecekleri, tapularını alabileceklerini söyleyerek katılanı kandırdıkları, katılanın sanıklara toplamda; 50.000,00 TL para verdiği şeklinde kabul ve iddia olunan olayda sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ... aşamalarda alınan savunmasında; bir yıl boyunca ilgili resmi kurumlara giderek katılanın iddia ettiği gayri menkullerini ortaya çıkarmaya çalıştığını, sonrasında ortaya çıkan anlaşmazlık nedeniyle katılanın kendisini azlettiğini, herhangi bir para almadığını, 10.000,00 TL civarında borç alıp bunu ödediğini belirterek suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Yargılama sırasında dinlenilen tanıklar katılanın iddiasını doğrular nitelikte beyanda bulunmuştur.

4. 07.08.2017 tarihli uzlaştırma raporu ile sanık ile katılan arasında uzlaşmanın sağlanamadığı,tespit edilmiştir.

5. Mahkemece sanık ... hakkındaki dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık ...'ın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; 1. Sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2018 tarihli ve 2017/438 Esas, 2018/900 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,