Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/14996 K.2024/5890

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin , 22.05.2018 tarihli ve 2017/197 Esas, 2018/249 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca, ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafinin temyiz isteği; mahkemece eksik inceleme ve araştırma neticesinde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin dosya kapsamı itibariyle yeterli delilin bulunmadığına ilişkindir. 2. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; mahkemece usul ve yasaya aykırı verilen kararın sanık lehine bozulmasına ilişkinidir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde katılanın cep telefonundan arayan Ankara Emniyet Müdürlüğünde çalıştığını söyleyen erkek şahsın yanında savcıda olduğunu belirterek, terör örgütü mensubu bir kişinin üzerinden kendisinin nüfus cüzdanının çıktığı, bu nedenle şüphelilerin yakalanması için verilen hesaba para yatırması gerektiğini söylemesi üzerine katılanın toplam 81.900 TL yi sanık ...'un eşi olan Birgül Kurt adına açılan hesaplara gönderdiği, bankadan paranın sanıklar tarafından birlikte çekildiği ve yapılan soruşturma sonucu Birgül Kurt'un eşi olan sanık ...'a vekaletname vererek tüm işlerinin onun tarafından takip edildiğinin belirlendiği iddia ve kabul edilmişitr.

2. Sanık ...'ın alınan savunmasında; söz konusu işi sanık ... ile birlikte yaptıklarını, Hasan' ın kendisine 1.000,00 TL para verdiğini, ayrıca bu şahıs dışında Musa isimli bir şahsın olduğunu beyan ettiği, sanık ...'ın alınan savunmasında ise, kimseyi dolandırmadığını, hesap numarasını arkadaşına yardımcı olmak amacıyla verdiğini beyan etmiştir.

3. Uzlaştırma Bürosunca 11.08.2017 tarihli uzlaştırma işleminin sağlanamadığına ilişkin rapor ibraz edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerince yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi dışında hükümlerde bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2018 tarihli ve 2017/197 Esas, 2018/249 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında adli para cezası ile ilgili kısımdan "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ibaresinin kaldırılarak yerine " "ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'la değişik 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince infazına, ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,