Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/15125 K.2024/15866

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca, 1412 sayılı CMUK'nın halen yürürlükte bulunan 326. maddesinin 4. fıkrasında; "hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291. maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz"; düzenlemesinde belirtilen aleyhe karar verme yasağına aykırı olarak sonuç itibariyle önceki cezadan daha ağır bir cezaya hükmedilmek suretiyle, aleyhe karar verme yasağına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASI, ancak bu aykırılıklar aynı Kanun'un 322.maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 3. bendin sonuna gelmek üzere 1412 sayılı CMUK'nın 326/4. maddesi gereğince, sanıklar hakkında hükmedilecek cezanın 22/03/2016 tarihli ilk kararda verilen cezadan fazla olamayacağı dikkate alınarak,