Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/15262 K.2025/13593

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ...'ın süresinden sonra temyiz isteminde bulunduğu, diğer sanıklar ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemlerinin süresinde olduğu, sanık ...'ın temyiz talebi dışında temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden Sanığın yokluğunda verilip 15.04.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 18.05.2016 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. O Yer Cumhuriyet Savcısı, Sanıklar ... Ve ... Müdafii, Sanık ... Müdafii, Sanık ... Ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların, ele geçirdikleri şikayetçilere ait kimlik bilgilerini kullanarak şikayetçiler adına kredi kartı talep formlarını oluşturdukları, talep formlarının sanık ... aracılığı ile ilgili bankaya ibraz edildiği, banka şubesince tanzim olunan kredi kartların ise şikayetçilerin ad ve adreslerine teslim ettirmeyip farklı adreslere veya kendilerine ait iş yeri adresine teslimini sağladıkları, sonrasında bu kredi kartları ile alış veriş yapmak suretiyle şikayetçileri zarara uğrattıkları, bu şekilde atılı suçu işledikleri iddia edilen olayda;

1. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu 04.07.2022 tarihli ve 2020/449 Esas, 2022/514 Karar sayılı "...

5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 37/2. maddesinde yer alan 'kredi kartı veya üye iş yeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler'' şeklindeki düzenlemenin sözleşmenin imzalanmasını da kapsayacak aşamaya kadar uygulanabileceği, kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra kartın üretilmesi hâlinde 5237 sayılı TCK'nın 245/2, sahte üretilen bu kartın kullanılarak menfaat temin edilmesi hâlinde ise 245/3. maddesine temas eden suç oluşturacağı, kredi kartı başvuru formu ve genel hizmet sözleşmesinde yapılan sahtecilikler,

5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu'nun 37/2. maddesindeki gerçeğe aykırı kredi kartı sözleşmesi düzenlemek suçu kapsamında kaldığı ancak TCK'nın 245/2. maddesinde düzenlenen sahte kredi kartı üretme suçunun 5464 sayılı Kanun'un 37/2. maddesinde hüküm altına alınan kredi kartı sözleşmesindeki sahtecilik suçunu bünyesine aldığı ve bu suçu tükettiği, diğer bir anlatımla kredi kartı sözleşmesindeki sahtecilik suçunun sahte kredi kartı üretme suçunun unsuru olduğu" yönündeki kararı da dikkate alınarak,

sanıkların, şikayetçilere ait kimlik fotokopilerini bir şekilde ele geçirip kimlik bilgilerini kullanarak kredi kartı talep formlarını doldurup imzalayarak bankaya ibraz ettikleri, banka tarafından üretilen kredi kartlarını ise kendi adreslerinde teslimini sağlayıp kullanmış olmaları karşısında; eylemlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 245. maddesininin ikinci ve üçüncü fıkralarındaki suçları oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek nitelikli dolandırıcılık suçu kapsamında olduğunun kabulü ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2. Mağdurlardan ... adına sahte olarak çıkartılan kredi kartı ile sanık ... tarafından internet üzerinden yapılan alışveriş sonucunda teslimi gereken suç konusu eşyanın, sanık ...'ya ait iş yeri adresinde ...'ya tesliminin sağlandığı gözetilerek, sanıklar ... ve ...'nın bu hususa ilişkin beyanlarına başvurularak, sanık ... yönünden de tüm deliller tespit edilip tartışılması ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,