Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/15822 K.2024/4617

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.1. Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.11.2012 tarihli ve 2012/2272 sayılı iddianameye istinaden, Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2014 tarihli ve 2013/101 Esas, 2014/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 1 yıl hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2013 tarihli ve 2013/607 sayılı iddianamesine istinaden, Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2014 tarihli ve 2013/851 Esas, 2014/29 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 6.000,00 Türk lirası ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2014 tarihli ve 2013/101 Esas, 2014/135 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 15.06.2017 tarihli ve 2017/12096 Esas, 2017/15369 sayılı kararı ile "hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158/1. Maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2014 tarihli ve 2013/851 Esas, 2014/29 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 13.06.2017 tarihli ve 2017/13680 Esas, 2017/14671 sayılı kararı ile "hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 158/1. Maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2017 tarihli ve 2017/568 Esas, 2017/591 Karar sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ve yetkili Şanlıurfa Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6. Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2017 tarihli ve 2017/543 Esas, 2017/206 Karar sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ve yetkili Şanlıurfa Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

7. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2018 tarihli ve 2018/65 Esas, 2018/118 Karar sayılı kararı ile mahkemenin yetkisizliğine ve dosyanın yetkili Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

8. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.01.2018 tarihli ve 2018/78 Esas, 2018/30 Karar sayılı kararı ile mahkemenin yetkisizliğine ve dosyanın yetkili Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

9. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.03.2018 tarihli ve 2018/181 Esas, 2018/120 Karar sayılı kararı ile dosyaların birleştirilmesine ve yargılamanın 2019/133 Esas sayılı dosya üzerinden yapılmasına karar verilmiştir.

10. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2019 tarihli ve 2018/133 Esas, 2019/44 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 1 yıl 3 ay hapis ve 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek 1 yıl hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 04.04.2019 tarihli, 15-2019/25046 sayılı ve düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik inceleme sonucu verilen mahkûmiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, 31.05.2012 tarihinde katılanı cep telefonundan arayıp, kendisini komiser olarak tanıtarak, ... isimli şahsı tanıyor musun, bu şahıs senin kimliğinin fotokopisini almış, senin adına yapı kredi bankasından 10.000,00 Türk lirası kredi istemiş, birkaç gün önce reddedilmiş, senin banka hesaplarını boşaltmaya çalışıyor, senin paranı PKK ya aktarıyor, banka hesaplarındaki paranı çek bu şahıs paranı çekmesin şeklinde sözler söylemek suretiyle, hileli hareketlerle aldattığı katılanın, kendisine ait banka hesabına 7.036,75 Türk lirası para yatırmasını sağladığı iddiası ile kamu davası açıldığı,

katılanın uzlaşma teklifine yasal süresi içerisinde cevap vermemesi nedeniyle uzlaştırma sağlanamadığı, katılan beyanı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname Yönünden,

Bozma sonrası yapılan yargılamada, Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.11.2012 tarihli ilk iddianameye istinaden yargılama yapılıp, sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle 1 yıl hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olması, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinini sekizinci fıkrası gereği, Akçakale Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 14.05.2013 tarihli mükerrer iddianameye istinaden açılan davanın reddedilmesi ve reddedilen dava yönünden verilen kararın kazanılmış hakka konu edilememesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Sanığın temyiz talebi yönünden,

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.01.2019 tarihli ve 2018/133 Esas, 2019/44 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,