KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/15836 E., 2024/12600 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Kasım 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Metni
349 kelime·2 dk okuma
Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2018 tarihli ve 2017/371 Esas, 2018/740 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan, hükmü temyize hak ve yetkileri bulunan katılanlar ..., ... ve ... adlarına tebliğe çıkarıldığı ancak söz konusu tebliğ işlemlerinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki Tebligat Kanun'un "Bilinen adreste tebligat" başlıklı 10/1 maddesine göre;
"Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.
(Ek fıkra: 11/1/2011-6099/3 md.) Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır."
Mezkûr hüküm gereği yapılan inceleme neticesinde adı geçen katılanların dava dosyasında bilinen en son adreslerinin, katılan ... için 27.03.2018 tarihli celsede beyan ettiği "Büyükçimiş Mah. Orta Sk. No:6 Malatya Akçadağ/ MALATYA" adresi; katılan ... için 27.03.2018 tarihli celsede beyan ettiği "Samanlı Mah.Ay Sk.
30/2 Yeşilyurt/Malatya" adresi; katılan ... için de 14.12.2017 tarihli uzlaştırma teklif formunda beyan ettiği "Konaklı Kasabası Telatiye Mahallesi İstiklal Caddesi Yılmazoğlu Apt.
K:2 No:2 Alanya/ ANTALYA" adresi olduğu; her ne kadar katılan ...'in bilinen son adresi ile Merkezî Nüfus İdaresi Sisteminde (MERNİS) kayıtlı adresi aynı ise de Tebligat Kanunu hükümleri gereği öncelikle bilinen son adres esas alınarak (MERNİS adresi ile aynı olması durumunda MERNİS şerhi düşülmeksizin) Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre kararın tebliği yoluna gidilmesi,
bu şekilde girişilen tebliğ işleminin tebliğ imkânsızlığı nedeniyle bila-tebliğ iade edilmesi durumunda Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi esas alınarak "MERNİS" şerhi ile kararın tebliği yoluna gidilmesi gerekirken katılanlar ... ve ...'ın bilinen son adreslerine hiçbir surette tebliğ yoluna gidilmeden ve katılan ... yönünden de doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi uyarınca yapılan tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğu anlaşıldığından,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/15836, K. 2024/12600, 4 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama