Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/15930 K.2023/5736

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/706 Esas, 2016/376 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/706 Esas, 2016/376 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 21.06.2017 tarihli ve 2017/17326 Esas, 2017/16379 Karar sayılı kararı ile "sanıkların katılanı telefonla arayarak kendilerini başkomiser olarak tanıttıktan sonra haksız menfaat temin ettiklerinin iddia olunması karşısında eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2017 tarihli ve 2017/566 Esas, 2017/510 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.

4. Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2017/430 Esas, 2018/604 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca "uzlaşma hükümlerinin uygulanmasından sonra sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. ... müdafinin temyiz isteği sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi ve takdiri indirim uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. 2. ... müdafinin temyiz isteği sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir. 3. ... müdafinin temyiz isteği sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...'ı suç tarihinde 0 531 ... .. 47 numaralı telefondan arayarak kendisini başkomiser olarak tanıtan şahsın, katılanı kimlik bilgileri kullanılarak terör örgütüne para transfer edildiğinden bahisle kandırıp, sanık ...’ın hesabına 42.467,00 TL, sanık ... hesabına 20.000,00 TL ve temyiz dışı sanık ... hesabına ise 66.665,00 TL ve 7.900,00 TL yatırmasını sağladığı, sanık ...'ın hesabına yatan paranın tamamının aynı gün internet bankacılığı kullanılarak sanık ...'nin hesabına gönderildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... savunmasında arabasını satmak amacıyla Halil Yılmaz veya Halit Yılmaz isimli kişiyle görüştüğünü, 24.000,00 TL'ye anlaştıklarını, bu kişinin "parayı senin hesabına göndereyim" diyerek hesap numarasını istediğini, ancak hesabına gelen paranın eksik olması nedeniyle arabasını satmaktan vazgeçtiğini ve hesabına gelen parayı Halil Yılmaz veya Halit Yılmaz isimli kişiye verdiğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Sanık ... savunmasında Şanlıurfa Ceylanpınar'da personel taşıma ihalesi aldığını, Ziraat Bankasında bu iş için açtığı hesabın internet bankacılığı da dahil bütün şifrelerini muhasebecisi sanık ...'ye verdiğini, suç tarihinde banka müdürünün kendisini arayarak" personelin, senin hesabını başka amaçlarda kullanıyor" demesi üzerine aynı gün sanık ...'nin işine son verdiğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Sanık ... savunmasında sanık ...'ın muhasebecisi olarak çalıştığını, suç tarihinde sanık ... tarafından hesabına gönderilen paranın 32.000,00 TL’sini çekerek patronu olan sanık ...’a verdiğini, bu paranın kaynağını bilmesinin mümkün olmadığını, sanık ...'ın yanında 15.09.2012 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

5. Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak katılanın uzlaşmak istememesi sebebiyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

6. Mahkemece, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiş ve üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işledikleri kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükümleri kurulmuş,suçun işleniş biçimi,işlenmesinde kullanılan araçlar ile sanıkların güttüğü amaç ve saik nazara alınarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiş ve suçun işleniş şekli ,olayın özellikleri, cezanın sanıkların geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların savunmaları, katılan beyanı, uzlaştırma raporu, banka dekontları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların mahkûmiyetine karar veren Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş, Mahkemenin, sanıklar hakkında alt sınırdan uzaklaşarak ceza tayin etmesi ve takdiri indirim uygulanmamasına ilişkin gerekçesi yeterli ve hukuka bulunmuştur.

2. Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak katılanın uzlaşmak istememesi sebebiyle uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2017/430 Esas, 2018/604 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,